Saturday, April 22, 2017

चंद्रशेखर महामुनी `कलादीप` पुरस्काराने सन्मानीत




चंद्रशेखर महामुनी या सत्तावीस वर्ष हिंदी चित्रपटातली रफी, मुकेश, किशोर, मन्नाडे यांच्या आवाजातली सदाबहार गीते सादर करून रसिकांना आपल्या देवानंद स्वरूपातल्या वेषभुषेतून सादर करणारा कलावंत..आज शनिवारी त्यांना साहित्यदिप प्रतिष्ठानचा पहिला कलादीप पुरस्कार ज्येष्ठ संगीत संगीत संयोजक आणि मेलडी मेकर्सचे संस्थापक सुरेंद्र अकोलकर यांच्या हस्ते देण्यात आला.

.या प्रसंगी जेष्ठ्य व्यंगचित्रकार आणि संगीताचे कान असलेले  मंगेश तेंडूलकर यांच्या प्रमुख उपस्थितीत हा पुरस्कार दिला गेला..तेव्हा पत्रकार संघाच्या छोट्या सभागृहात दाटीवाटीने एकत्र आलेल्या रसिकांनी टाळ्यांचा कडकडात करून महामुनी यांना आपला आगे बढो..असा शुभाशिर्वाद दिला..





आपल्यावर या पुरस्कारान अधिक जबाबदारी आली असून ती पार पडण्याचे बऴ मिळण्याची प्रार्थना रसिकांसमोर चंद्रशेखर महामुनी यांनी केली 

. तर अशा गाण्यात आपला आवाज ओळखून निष्ठेने काम करणारा हा कलावंत..असून त्याला शुभेच्छा दिल्या त्या सुरेंद्र अकोलकरांनी..आणि इतर गायकांच्या आवाजातली गाणी गाताना आपला आवाज जपत जाण्याचे आवाहन केले ते मंगेश तेंडूलकर यांनी..त्यांची गाणी आपण ऐकली आहेत..ते गातात सुंदर..मनासापून पण त्यांच्या आपला आवाज त्यांनी आता रसिकांसमोर वेगळ्या पद्धतीने साकार करावा आणि गाण्यात वेगळा टप्पा सादर करण्याची विनंती तेंडूलकरांनी केली..




गेली सात वर्षे साहित्यदिपने पंच्याऐंशी कार्यक्रम केले ते वाचकांच्या रसिकांच्या प्रतिसादाने..आज चंद्रशेखर महामुनी यांना हा पहिला पुरस्कार देताना..कवी, साहित्यिक आणि आता गाण्याच्या प्रांतात आपला ठसा उमटविणारे महामुनी यांना हा पुरस्कार देतान संस्थेला आनंद झाल्याचे आपल्या प्रास्ताविकार साहित्यदिप प्रतिष्ठानच्या अध्यक्षा ज्योत्स्ना चांदगुडे यांनी सांगितले.

प्रतिष्ठानचे उपाध्यक्ष कवी अनिल कांबळे यांनीही आपले मनोगत व्यक्त केले.. 


व्यासपिठावर धनंजय तडवळकर हेही उपस्थित होते..




चंद्रशेखर महामुनी यांची सदाबहार हिंदी गीतांची मैफील.. हम राही है प्यार के
 


पुरस्कार वितरणानंतर चंद्रशेखर महामुनी यांनी रेवा तिजारे यांच्या साथीने हिंदी चित्रपटसृष्टीतील्या


 


राजकपूर, शम्मीकपूर, राजेश खन्ना आणि देवानंद यांच्यावर चित्रित झालेल्या सदाबहार गीतांना आपल्या तेवढ्य़ाच कमावलेल्या आवाजात ध्वनीचित्रफितीच्या सहाय्याने रसिकांसमोर पेश करून ..


.ये दिल अभी अभी भरा नही ची पावती..रसिकांकडून मिळविली..महामुनी यांनी पडद्यावर ती गीणी दाखवून ..हुबेहुब तशीच गाणी आपल्या आवाजात त्या संगीताच्य़ा ध्वनीद्वारे गाऊन..सादर केली.




त्या गाण्यांची ती नक्कल नव्हती..तर तो अस्स्लपणाचा भासच होता..यातच महामुनी यांचे कसब स्पष्टपणे रेखांकित होते..




त्यांच्या या कार्यक्रमाची तेवढीच सुरेख निवेदनाची गोडी अनुभवायला मिळाली ती डॉ. अमित त्रिभूवन यांच्या शब्दामधून.





संपूच नये असा आनंद या गीतांनी दिला..प्रेक्षकांनीही तासभर हा सारा प्रेमाचा पिसारा अनुभवला..तो हम है राही प्यार के..च्या पेशकशीमधून.

तुम्हालाही निषादच्या या कार्यक्रमांना कधी जाता आले आणि चंद्रशेखर महामुनी यांची गाणी ऐकता आली..तर जरूर जा. तुमचा वेळ पुन्हा त्या गुजरा हुवा जमाना पुन्हा याद करता येईल.







-सुभाष इनामदार, पुणे
9552596276

Sunday, April 16, 2017

सुमनताई तुम्ही गात राहिले पाहिजे

लता मंगेशकर, आशा भोसले यांच्या नंतर कुणा गायिकेने भावगीत.चित्रपटसंगीतात स्वतःचे नाव केले ते सुमन कल्याणपूर...मात्र १९९५ सापून त्यांनी आपले जाहिर गाणे बंद केले..कारण काय...काहीही असो..पण आजही त्यांच्या आवाजात ती जादू आहे..जी रसिकांना भुलविते.

पं. हरिप्रसाद चौरासिया यांच्या हस्ते जेव्हा त्यांना आज पुण्यात माणिक वर्मा पुरस्कार देण्यात आला..त्यानंतर त्यांच्याशी संवाद साधताना मंगला खाडीलकर यांनी त्यांच्याकडून काही गाण्याच्या ओळी गुणगुणून घेतल्या..त्यावरुन आजही तो आवाज तेवढाच सुंरेल असल्याचे रसिकांच्या ध्यानी आले..
त्यांच्या मुलाखतीच्या शेवटी तर सर्व रसिकांनी उभे राहून त्या व्यासपीठावरुन जाईस्तोवर उठून त्यांना मानवंदना दिली...
सुमनताई आजुनही तुम्ही गात रहा....तो सूर आम्हाला तेवढाच आनंद देणारा ठरणार आहे..

Tuesday, April 11, 2017

नाट्यसंगीत अभ्याक्रमाची तपपूर्ती..रंगतदार





विद्याधर गोखले प्रतिष्ठान चा उपक्रम


विद्याधर गोखले प्रतिष्ठानच्यावतीने गेली तेरा वर्ष सुरु असलेल्या नाट्यसंगीताच्या अभ्यासक्रमातील पुण्यातले सुमारे तीस गायक जेव्हा आपापली पदे अगदी नमना पासून ते भैरवी पर्यत रविवारी कोथरूडच्या हॅपी कॉलनीतल्या सभागृहात ( नऊ एप्रिल)  जेव्हा सादर करतात तेव्हा सभागृहाचे वातावरणच संगीत नाटकमय होते. आणि पुन्हा एकदा त्या जुन्या संगीत नाटकाच्या आठवणी त्या पदापुरत्या का असेनात उपस्थित नाटय्रसिक प्रेक्षकांच्या समोर उलगडल्या जातात...


या नाट्यसंगीत अभ्यासक्रमाला बारा वर्षे पुरी झाली म्हणून महाराष्टातल्या बारा शहरात विद्याधर गोखले प्रतिष्ठान नाट्यसंगीताचा हा जलसा मनोभावे सादर करून पुन्हा एकदा ते वैभव..अप्रत्यक्षपणे शब्दातून साकार करणार आहे..हा नाट्यसंगीताचा जागर या निमित्ताने पुन्हा एकदा मायबाप रसिकांसमोर होईल . कदाचित त्यातूनच ती जुनी संगीत नाटके पहावित असा रसिकांचा आग्रह असेल..तेही सादर करण्याची ताकद या कलावंत मंडळीत आहेत..हे तुम्हाला मुद्दाम सांगतो..







यात सोळा ते एकसष्ट वर्षाचे गायक रंगमेचावर दिसतात..य़ात नांदी पासून भरतवाक्यांपर्यतचा प्रवास अनुभवता येतो..तुमच्या शहरात हा कार्यक्रम झाला तर खरच तुम्ही इतरांना घेऊन तिथे जा आणि अनुभवा तो नाट्यसंगीताचा नजराणा..







नाटककार विद्याधर गोखले यांची नाटककार म्हणून स्मृती जपताना संगीत नाटक पुढे जोपासले जावे आणि त्यातही नाट्यसंगीत हे मराठी रसिकांचे भूषण ..ती किर्लोस्कर, देवल, गडकरी या नाटककारांची ..तर बालगंधर्व, मा. कृष्णराव, भास्करबुवा बखले, राम मराठी ते अगदी जितेंद्र अभिषेकी पर्य़तचे संगीत देणारे आणि ते रंगमंचावर साकारणारे श्रेष्ठ गायक यांचा हा समृध्द वारसा जपण्याचे व्रत हाती घेऊन श्रीकांत आणि शुभदा दादरकर यांनी ख्यातनाम संगीत अभिनेत्री मधुवंती दांडेकर यांच्या मदतीने नाट्यसंगीताचा हा अभ्यासक्रम सुरू केला..तो दोन वर्षांचा आहे..शेवटी या विद्यार्थी झालेल्या कलावंतांनी आपली कला रसिकांसमोर सादर करायची..हे गृहित धरून चालविला..




दादर, बोरीवली, गोरेगाव, ठाणे, पुणे आणि नाशिक असा शहरात तो काही वर्ष सुरू राहिला..पण पुढे काळानी आपली पावले दाखवायला सुरवात केली..तसा ठाणे आणि नाशिकताला अभ्यासक्रम बंद करून आता तो उपक्रम दादर आणि पुणे या दोन शहरांपुरता मर्यादित राहिला..हे ही नमूद करावयास हवे..
यंदा पुण्यातल्या कार्यक्रमाचा आनंद घेण्याची संधी मिळाली..आणि या नवोदित कलावंताचे कौतूक करण्यासाठी त्यावर काही लिहावे असे मनाने घेतले..





आपल्या प्रास्तविकात शुभदा दादरकर यांनी नाट्यसंगीताच्या उपक्रमाविषयी सविस्तर माहिती दिलीच..आणि हा कसा सुरू आहे याचे वर्णन केले. पुढच्या सत्रासाठी तेवीस एप्रिलला..रविवारी पुण्यात नविन अभ्याक्रमात सहभागी व्हायच्या कलावंताची निवड परिक्षा घेतली जाणार आहे, ज्यांना यात सहभागी व्हायचे असेल त्यांचे स्वागतही केले.


 हा व्यवसायिक दृष्टी ठेऊन केलेला उपक्रम नाही..तर ही संगीत नाटकाविषयी आवड असणारे सारे एक कुटुंबासारखे वावरतात..असे मुद्दाम नमूद करावेसे वाटते.




मूकनायक नाटकातल्या हे प्रभो विभो या नांदीने कार्यक्रमाची सुरवात झाली..ती गायली विद्या अचलारे, कांचन काकडे, पल्लवी नारखेडकर, सुलभा तेळकर आणि किर्ती वैद्य यांनी..पहिल्या वर्गाच्या या कलावंतानी एकदा सुरवात करून दिली..मग वैयक्तिक रित्या पदे रसिकांसमोर सादर केली गेली..




यात वंदना रावळलू ( राधाधर मधुमिलिंद ), सुचित्रा पठाडे ( रमारमण श्रीरंग),  

दृष्टीहिन असलेल्या अद्वैत मराठेचे ( शूरा मी वंदिले), आसावरी असेरकर ( नयने लाजवित), तर अद्वैता मराठे याचे मधुकर वनवन फिरत सखी..हे मधुर पद, स्नेहल कुलकर्मी ( सुरसुखखनी) आणि निलिमा मराठे ( क्षण आला भाग्याचा).. आपली किती तयारी झाली आहे याचा हा एक सुंस्वर नमुनाच होता.



प्रणाली काळे, आदिती पोटे, मनाली गुजराथी आणि ज्येोति असनीकर यांनी एकत्रीतपणे सादर केलेले ऋतुराज आज वनी आला..हे नाट्यपद विशेष लक्षात रहाते..


केदार केळकर याने श्रीरंगा कमलाकांता ने मात्र निराशा केली..





 
मयूर कोळेकर यांचे पहा रे परमेशाची हे नाट्यपद  खूपच रंगदार झाले. पूर्णा दांडेकर ( तारिणी नववसन), अंजली जोसींचे स्वयंवर मधले एकला नयनाला..तर वैशाली विधाते यांचे लेऊ कशी वल्कले..ही राजा बढे यांची कविता..चाल दिली ता जिंतेंद्र अभिषेकी.. अवघड पण त्यानी ते पेलून सजविले. सुनिता कुलकर्णी( सूर गंगी मंगला) आणि संगीता चौधरी कुलकर्णी यांनी सादर केलेले जोहार मायबाप हा अभंगही रसिकांनी ऐकला..





कार्यक्रमाचा शेवट मेधा वांकर, मेघना जोशी, कीर्ति धारप आणि सई पारखी यांच्या अगा वैकुंठीच्या राणा..ह्या पदानी.


 एकूणच इथे पुरुष वर्ग नगण्य आणि महिलांची खूप अधिक जाणवण्याइतकी संख्या होती.. इतेही महिला अधिक तयारीच्या आहेत हेही सिध्द झाले..



 केदार तळणीकर, अक्षय पाटणकर यांनी तबला संगत सांभाळली..तर रंगमंचावरून भक्ति भंडारे यांनी हार्मीनियमची बाजू भक्कम उभी केली.. 



ऑर्गन वादक शंतनु जोशी यांनी पडद्याआड राहून केलेली साथ अतिशय मोहक आणि गायकांच्या स्वरांना अधिक बळकटी आणणारी होती. मुख्य म्हणजे टाळाची साथ करायला  मधुवंती दांडेकर जातीने बसल्या. सारी रंगमंचावरची सूत्रे शुभदा दादरकर ..तर रंगमंचामागिल सूत्रे श्रीकांत दादरकर यांनी हाताळली..


अशा कार्यक्रमाने नाट्यसंगीताची सेवा होते..जुनी नाटके रसिकांना पदांच्या स्वरूपात का होईना माहित होतात..तसे निवेदनातून शुभदा दादरकर यांनी रंगतदार ओघवत्या भाषेत रसिकांनी मोहित केले.

आपली परंपरा जतन करण्याची ओढ नवीन तरूण पिढीत आहे हे पाहून मन भरून येते..आपली संस्कृती, कला पुढच्य़ा पिढीपर्यंत पोहचणार याची यातूनच खात्री पटते.





-सुभाष इनामदार, पुणे
9552596276