आले श्री गजानन

श्री गणेशाच्या आगमनाने आनंदीत झालेल्या आमच्या कवी मित्राने लिहले्ल्या या ओळी..


आले आले श्री गजानन
आनंद आशा सवे घेऊन
मुखी मोरया नाव बोलून
करू स्वागत उत्साहानं

त्याचे आहे गजवदन
हेच आसे वेगळेपण
सर्व कलात तो निपुण
किती करावे गुणगान

असे देवात प्रथम मान
म्हणून करू आधी वंदन
विघ्नाना ते दूर करून
करी सुखाची ती उधळण

प्रसाद लागे मोदक म्हणून
लाल फुलांचा हार गळ्यातून
जो जोई त्यासी शरण
करीता त्याचे सदैव रक्षण

अनेक रूपे, अनेक नावातून
ह्दयी वसे श्री गजानन
बुध्दीवान तो सामर्थ्यवान
दिसे जगासी इतिहासातून

आला घरी पाहुणा म्हणून
सुख, शांती, आनंद घेऊन
करी प्रबोधन, देई ज्ञान
जाई हूर हूर मागे ठेऊन

.....


श्रीकांत आफळे, पुणे
श्रीकांत आफळे, सी-१--९, गुरुराज सॉसा. पद्मावती, पुणे-४११०३७..फोन- (०२०) ४३६७५३२. मोबा.९८९०३४८८७७


shrikantmaitreya@gmail.com

घर..मंगलमूर्तीचे..उत्सवाचे...

गेले काही दिवस तो मंगलमय स्वरूप घेऊन दाखल झाला. आरूढ झाला. घरातल्या मुख्य दिवाणखान्यात. रोज ओवाळून घेऊन मंगलकामना करीत आम्ही त्याची आरती केली. त्या मंगलमय मूर्तीच्या पार्थीव मूर्तीला प्रतिष्टीत केले. सकाळ-संध्याकाळ मूर्तीपूजनाची तयारी होत होती.

नैवेद्याने मूर्तीमय घर बहरून गेले. त्याच्या जोडीला आम्हीच सारे एका मोहरलेल्या धार्मिक वातावरणात होतो. घरात गोड-धोड होत होते. कधी उकडीचे मोदक तर कधी पुरणाची पोळी. रोज वेगळा नैवैद्य दाखवून त्याची यथासांग पूजा सारेच कुटंबीय करीत होतो.

आमच्या प्रथेप्रमाणे गौरीबरोबर विसर्जन होऊन सातव्या दिवशी या मंगलमय पार्थिव मूर्तींचे विसर्जन केले.
हे झाले प्रथेप्रमाणे...

पण यंदा पावसाने म्हणजेच.. निसर्गाने कमाल दाखविली. आमच्या समोरच्या सा-या परिसरात याच मंगलमूर्तींच्या वास्तव्याच्या काळात पावसाने जोर केला.पालिकेच्या म्हणा किंवा राजकीय लोभातून, गेली तीन-चार वर्ष ज्या रस्त्याचे शुक्लकाष्ठ सुरू आहे. त्या रस्त्याचे काम पूर्णच काय अपूर्ण राहून गेले आहे. त्याचा पहिला धक्का सा-या नागरिकांना बसला. घरात पाणी शिरले. प्रतिष्ठापना केलेल्या मंगल गणेशाचे उच्चाटन करून कुणी इतरांच्या घरात तर कुणी शहरातल्या नातेवाईकांचाय घरात घेऊन गेले.

खरं म्हटले तर एकदा बसलेल्या मूर्तीला हलवायचे नसेत. इथे तर स्वतःचा जीव- जीच वस्तू जायची वेळ तर तरीही मंगलमूर्तींना सोबत घेऊन हे सारे भाविक डळमळीत होऊन गेले.

कालच ब-याच घरातले गणेश नदीत. तलावात किंवा पालिकेने बांधलेल्य़ा चौकोनी टाक्यात विसावले आहे. पुढल्या वर्षी परत येण्यासाठी..

संकष्टी पावावे..म्हणून प्रार्थना करणा-या गणरायाला ही आपत्ती निवारण करायची बुध्दी का नाही झाली ... राज्यात सर्वत्रच पावसाने धुमाकूळ घातला. रस्ते जलमय झाले. नद्या, धरणे भरून वाहू लागले. निसर्गिक आपत्तीतही न डगमगता सारा डोलारा पुन्हा सुरू झाला...

एकीकडे लोकांच्या घरात पाणी. उद्याची चिंता असताना बाकीजण आनंदाचा उत्सव साजरे करून आनंदात न्हाऊन निघाले. कुणी आपल्या आरोग्याच्या काळजीत आहेत. तर कांहीना हा त्रास वाटून हा उत्सव संपण्याची वाट पहात बसलेत..
लाखोंची उधळण होत असताना..जुनीच कामे पुन्हा काढून त्यातून मलीदा कसा खाता येईल याच्या दिशेने झटताहेत.. उत्सवाची दोन रूपे..मंगलमूर्ती..तुझ्याच दारात बसलीत.. ह्यांना न्याय कधी देणार रे बाबा...
जलमय अशा वातावरणाची भिती मनात ठेऊन..आमच्या परिसरात रस्त्याचे काम कधी पूर्ण होणार यांच्या चिंतेत बसलाय.

आता दोन दिवसांवर रविवारी सार्वजनिक गणेशांचे विसर्जन होईल. पुण्यात त्यासाठी भाविकांनी रस्ते भारून जातील.
तुडुंब गर्दीत सारे रस्ते गुलालाच्या ,ढोल-ताशा आणि स्पीकरच्या भिंतीनी छातीत धडकी भरणारे आवाज घुमू लागतील.
आपली दुखेः विसरून उत्सवात न्हाऊन निघालेल्या भक्तीला तू गणेश देवा.. प्रतिसाद दे.. मंगलमय कर.....


सुभाष इनामदार, पुणे
subhashinamdar@gmail.com

पायवाटा गेल्या मागे

मित्रहो, एका विशिष्ठ वयानंतर कुणालाच कसलीच अपेक्षा नसते. हवी असते ती खरी मैत्रीची नाती..आणि शोधला जातो आपल्या माणसाच्या चार चांगल्या भावना....अशीच भावना घेऊन...मी माझ्या पत्नीला तिच्या वाढदिवसाच्या दिवशी अशा ओंजळभर शब्दातून भावनांचे कवडसे..दिले..तेच तुमच्यासमोर व्यक्त करीत आहे...

तिच्या मनातल्या कोंदणातून..


नव क्षितीजावर

पायवाटा गेल्या मागे..आज उजळली नवी झळाळी
पन्नाशीच्या लाटा अलगद..दिसू लागल्या नव क्षितीजावर
रंग नवा तो दिसे आता मज.. जीवनाच्या नव जाणीवांचा
उसळे मनही..धाव घेतसे..विसरती..झरती..माझे मीपण
संसाराच्या सारीपटावर..फडकू लागे..दोन तिलोत्तम
कधी निवारा..हवा सहारा..सारे भासे माझे मीपण
जीवन म्हणजे..सारीपाट..सोंगट्यांचा एकच ध्यास
चाकरी..भाकरी..निवारा...दमला..भासला..एकांतवास
भासातून..त्रासातून..विसाव्याच्या धुंदीतून
मनाच्या कोप-यातून..प्रेमाच्या ओलाव्यातून
गंधीत वा-यातून.. धुंद त्या श्वासातून..
गुंतलेल्या जाणीवातून..
वारे वहात होते.. काळ सरकत होता..
वर्ष कधी पुढे गेली आणि वय वाढत गेले
कळलेच नाही....
विसाव्याला तुम्ही होता..तरीही भरकट सुरूच होती
आज माझ्या देहातून..शरीराच्या पेशीतून..
संसाराच्या चौकटीतून.. डोकावताना पहाते आहे
माझे मलाच ते भासमय भासत आहे
---------------------------------------------------------------------------------

माझे थोडक्यात उत्तर..असे

सखी, तुझ्या वाटेवर आलो
तुझ्या चित्तात रमलो
तुझ्या सुखात न्हालो
बहरलो.. नादावलो..

तुला कष्टवित.. तुझ्या श्वासात
माझ्याच धुंदीत..विसरलो ..गेलो
तु पन्नाशीत शिरलीस..
आणि
भानावर आलो..तुला नाही दिले..
हवे ते बालपण
तुला नाही अनुभवता आले..
सारे मीपण..
आता मात्र निश्चिंत अस
विसावलेल्या माझ्यात..
भांबावू नकोस..
आता खरी ओढ
वाढत आहे..
दूरवर गेल्यावर
बिंदूच्या किरणातून
मी आता झिरपतो आहे..
तुझ्या संगतीने पुन्हा बहरतो आहे..

नको करू खंत
आहे ते खरे..
हेचि चित्ती उरे
तुझ्या नी माझ्या

वयाची ही किमया
दावी ती सहाया
आता विठुराया
ठेवी मज


subhash inamdar
9552596256
subhashinamdar@gmail.com

यांना शांततेचे महत्व कधी कळणार..

गायक आपले गाणे खुलवित होता. उपस्थित वर्ग त्याच्या त्या शास्त्रीय गाण्यात तल्लीन होऊन माना डोलावित होता. अस्वादकाचे विविध अनुभव घेत मीही मधुनच त्यांच्या चिजेच्या समेवर तालात सम पकडण्याचा प्रयत्न माझ्या देहबोलीतून करीत होतो. एकूणच एक गायक स्वरांची विविध आंदोलने विविध अंगाने नटवित होता. स्वरांचे आविष्कार किती पध्दतीने होऊ शकतात.. दाद देणारा जाणकार तारीफ करून वाहवाची पसंती अगदी खुल्या मनाने देत तल्लीन होऊन स्वरांचा आस्वाद घेत होता.
किती विलोभनिय गोष्ट. इथे शांतता भंग करणारा एक आणि त्याला तालाची आणि स्वरांची संगत करणारा पेटीवादक बस्स..एवढेच..बाकी सारा वर्ग ते सारे निशःब्दपणे साठवून ठेवीत....
भारतीय परंपरेचा हा थाट..भारतीय संस्कृतीतही आहे. मग गणेशोत्सवासारख्या सार्वजनिक ठिकाणी....केवळ प्रकाशात शांतपणे विराजमान झालेली गणेशमूर्ती तुम्हालाही आकर्षित करते ना...
गोंगाटाच्या आणि स्पीकरच्या भिंतीतून ह्दय भेदून टाकणारा आवाज तुमच्या कानी ठसत जातो.. तेव्हा कुठेतरी असा मनोहारी आणि नयनमनोहर मंडळाच्या पावित्र्याचे आणि मांगल्याचे तुम्ही कौतूक कराल ना...मला खात्री आहे..तुम्हालाही ते आवडते....
पण.... हा पण भारी खट्याळ...कधी मध्ये येईल काही सांगता येत नाही...
आज आपण सारेजण या गोंगाटाच्या अधिन झाले आहोत. नव्हे...तो सहन केल्याशिवाय पर्याय नाही... तोंड बाधून बुक्क्यांचा मारच जणू.

म्हणून अशा शांत..निवांत आणि तरीही प्रसन्न अशा गणपती मंडळांची माहिती करून द्यायला मला आवडेल.
आजच पुण्याच्या टिळक रस्त्य़ावरच्या सदाशिवपेठेचा भाग असलेल्या चिमणबाग गणेशोत्सव मंडळात डोकावले. इथली मूर्ती..शोभिवंत. प्रकाश..मूर्तीला उठाव आणेल एवढा.. मंडपात मूर्ती..एक कार्यकर्ता आणि तिचे सुंदर रूप..
कुठे स्पीकरवर गाणी नाहीत की, कुठलाही संदेश देणारी सजावट नाही. इथे आवाज येतो..आणि स्पीकर तोंड उघडतो तो फक्त आरतीच्यावेळी..
बाकी सारी प्रसन्न तरीही भारून राहिलेली शांतता. वर्गणी मागतानाही कुणी कितीही देवो..ती स्विकारली जाते. हुज्जत घातली जात नाही. सारा खर्च तेवढ्याच वर्गणीतून होतो...
तुम्हालाही असे मंडळ दिसले..तर मला मेल करा.. जमेल तर माहिती कळवा..शांततेतही सुख आणि मन रमते..फुलते आणि क्वचित नादावतेही...


सुभाष इनामदार,पुणे
9552596276
subhashinamdar@gmail.com

मंगल दिन आयो

श्री गणरायाच्या आगमनाच्या दिवशी मनातले नाना संकल्प पूर्ण होतील याची खात्री वाटते. मंगलमय वातावरणात नव्या विषयांची गुंजी घालणे सुरू आहे.
आपले ते धन
विचाराने फळा यावे
धरूनिया सिध्द व्हावे
विचारांती....
प्रेरणेला कर्तव्याची जोड मिळाली आणि त्याची सिध्दी झाली तरच या गोष्टी पूर्णाशांने अंतिम टप्पा गाठणार आहेत.
गणपती..बुध्दीची देवता..
आपली शक्ति तीही नवे विचार कागदावर उमटवून ते शक्य तेवढ्या त्वरीत कार्यवाहित आणणे...
ठेविले अनंते..न राहता... काहीतरी नवे करण्याची क्षमता आणि त्यासाठी लागणारे चिंतन करायला..आजचा दिवस..नव्हे तसा प्रत्येक दिवस चांगला आहे.

दूरवरचा उगवतीचा प्रकाश अंधुकसा का होईना.. तुम्ही उघड्या डोळ्यानी पाहू शकत असलात तरच उद्याचा हा नवा प्रकाश तुम्हाला नवी द्ष्टी नक्की प्राप्त करून देईल. यावर माझी श्रध्दा आहे.
क्षितीजाच्या पलिकडे ...
पाहतो तिथे ..
क्षितीजाकडे
अंधुकसा प्रकाश
भास होई..
नकळे केव्हा
भासतूनी आस
राहून विश्वास
आस मनीची
पूरी होई...
करू किती चिंता
भजतो आता
तुही अंती
तुझे रूप अनंत
तुझे चित्त शुध्द
राखोनी अनेकांची
दारी येई..
असा भास नव्हे आभासाचे..सत्त्यात रूपांतर व्हावे..आसक्तीसाठीचा उल्हसितपणा देही फुलावा.. आसंमतात भारून राहिलेला..विविधतेते नटलेला...एकवटूनी यावा..अशी प्रार्थना करून ..नवी प्रेरणादायी चिंतन करतानाचा हाच ते क्षण...
चित्तवृत्ती भारून टाकते
विचारचक्राला दिशा येते
भासमयतेचा पडदा दूर होतो
अवकाशातल्या आसमंतात.. विरून गेलेली शांतता.. बाजूने कितीही ढोल-ताशांचा गजर होत असला तरी माझी विचार दालने कुठल्याही बाधेला न जुमानता आपली दिशा ठरविण्यासाठी आता सिध्द होत आहेत...
पाहूया यातून काय साध्य होते आणि काय सिध्द होते ते........



सुभाष इनामदार, पुणे

subhashinamdar@gmail.com

थोडी धास्ती थोडी खंत

काळाबरोबर धावताना पावले अजून डगमगतात. जरी आता नसली चणचण तरी कमावत्या त्या आपल्या माणसांकडून आर्थक लाभ करून घेताना खंत वाटते. गेली ३२ वर्ष नोकरी करूनही आता मी पूर्ण समाधानी नाही. खरं तर माझी कुवत कोणती. मला नेमके काय येते. याची ओळख करून घेताच मला चाकरीत घेतले गेले. मात्र एक नक्की झाले. माझी आवड मला जोपासता आली. चांगली व्यसने वाढविण्यास त्यामुळे मदत मिळाली.
आज मी छंद जपतो आहे. घरातल्यांविरूध्द जावून माझी म्हणून जी आवडीची ठिकाणे आहेत..तिथे रमत जात आहे. कधी यातून थोडी कमाई हाती येत आहे. पण खरचं आता मला दिशा ठरविण्याची गरज दिसते आहे.
भरकटत जातानाही भान जागेवर राहिल. घरापेक्षा मी मला सतत कार्यरत ठेवण्यासाठी काही ठोस काम रोज करायची गरज जाणवते आहे.
विचार सुरू आहे. भानावर आहे. मला दिशा निवडणा-या मंडळी-मित्रांकडून पुन्हा चाचपणी करावी लागणार आहे. अनेक आश्वासने मिळत आहेत. ती त्या त्या वेळी पार केली जाताहेत. पण त्यातले सापडणे हे तात्पुरते आहे. दिशा नक्की करायला हवी. विचार पक्का करायला हवा.


subhash inamdar
9552596276

सीडीमुळे पारंपारिक गान प्रकारांना उजाळा

-
-पतंजली मादुस्कर
पुणे- राग गायनाचे विविध प्रकारांची ओळख आज शास्त्रीय संगीताच्या परिक्षांपुरर्ती राहिली आहे. या सीडीच्या निमित्ताने राग गायनाच्या विविध शैलीदार परंपराचे दर्शन घडले आहे. हे लोप पावत चाललेले रागप्रकार कलाकार प्रत्यक्षपणे आपल्या गायनातून सादर करतील आशी अपेक्षा आकाशवाणी पुणे केंद्राचे संचालक पतंजली मादुस्कर यांनी केली.
यशकमल प्रस्तुत, स्वरगंगा निर्मित-डॉ. नीता भाभे यांच्या देती साद-स्वर नाद या सीडीचे प्रकाशन मादुस्कर यांच्या हस्ते शनिवारी ( २७ ऑगस्ट), गरवारे महाविद्यालयाच्या सभागृहात झाले त्यावेळी ते बोलत होते. शास्त्रीय संगीत सादर करण्यासाठी विविध रागांची निर्मिती झाली. ते सादर करण्यासाठी विविध फॉर्म तयार झाले. त्यातलीच राग गायनाची ही पारंपारिक परंपरा आज काळाबरोबर नष्ट होत चालाली आहे. निता भाभे यांच्या या सीडीद्वारे पुन्हा एकदा त्याला नव्याने उजाळा मिळाला असल्याचा उल्लेख मादुस्करांनी आवर्जून केला.
याचवेळी ग्वाल्हेर घराण्याच्या गायिका रेवा नातू यांना कै. नानासाहेब आपटे स्मृती ललकार पुरस्कार ज्येष्ठ संगीततज्ञ सुनिताबाई खाडिलकर यांच्या हस्ते दिला गेला. यावेळी रेवा नातू यांच्या संगीत कारकीर्दीला भरघोस यश लाभावे अशी इच्छा प्रकट करताना खाडिलकरांनी अखंड संगीतात वाहून घेतलेल्या निता भाभे यांचे संगीतविषयक विचार आणि राग गानप्रकारांची माहिती असणारी सीडी निर्माण झाल्याबद्दल त्यांचे आभार मानले आणि संगीत शिकणा-यांसाठी ती अत्यंत उपयुक्त असून यामुळे विद्यार्थी आपल्या अभ्यासात याचा उपयोग नक्कीच करतील असा विश्वास याप्रसंगी व्यक्त केला.
याप्रसंगी नुकतेच ९७ वर्षात पदार्पण करणारे दाजीकाका गाडगीळ समारंभाला कलावंताना शाबासकी देण्यासाठी उपस्थित होते.
डॉ, नीता भाभेयांच्यासह त्यांच्या शिष्या संगीता कुलकर्णी, विनिता सुमंत, स्नेहल खानवेलकर यांनी अष्टपदी, कैवाड प्रबंध, चतरंग आणि चतरंगमधील भैरवीतून रागांच्या विविध अंगाचे ,त्यांच्या मधुरतेचे दर्शन घडविले. त्यांच्या या अभ्यासपूर्ण रागप्रकारांच्या सादरीकरणात विनित तिकोनकर, अभिजित जायदे (तबला), अविनाश तिकोनकर( पखवाज) आणि संवादिनीची साथ जयंत साने यांनी केली.



सुभाष इनामदार, पुणे
मोबा. – ९५५२५९६२७६
E_mail- subhashinamdar@gmail.com

मन ..अद्ष्य शक्ति

मन ..अद्ष्य शक्ति

शरीरात असून दिसत नाही ते..मन
विचार देते पण दिसत नाही ते मन
बोलताना जाणवते पण भासत नाही ते मन
चिंता करते .. शरीर झीजवते ते मन
शब्द सुचविते.. कृती करण्यासाठी भरीस पाडते ते मन
संवेदना उमटते.. गोष्टींना अकार देते ते मन
रागावते.. सोसते.. रूसते..लाडिकपणे बोलते ते मन
प्रेरणा देते. घडविण्याचा सल्ला देते ते मन
कधी आनंदाची साद घालते ते मन
कधी दुखः वाटून घेते ते मन
शरीर थकूनही विचार कायम ठेवते ते मन
झोपेतून प्रसन्न सकाळी जागे करते तेही मनच
गाढ झोपेतही स्वप्न दाखविते तेही मनच
मनाचे वर्णन करताना विचाराशी संघर्ष करते ते मन
स्पर्श..संवेदना..जाणीवा जागृत ठेवते ते मन
प्रेम देता देता राखून ठेवते ते ही मनच
राग, लोभ, यांचा, त्यांचा...सर्वांची जागृती घडविते ते मन
शरीराच्या अखेरपर्यत श्श्वासासह सोबत करते ते मन
सारे करूनही सतत दूरवरही भेटत नाही ते मन
संगणकाची कळ दाबते.. शब्द सुचविते तेही मनच



सुभाष इनामदार, पुणे9552596276
subhashinamdar@gmail.com

हे प्रेम असेच राहू द्या

- नाथराव नेरळकर
(औरंगाबाद)

संसार सांभाळणारी पत्नी व मला सांभाळणारे तुम्ही रसिक मिळाल्याने शिस्त लागली. चांगले शिष्य मिळाले म्हणून निर्मिती करता आली; अन्यथा मी झीरोच आहे, असे भावोत्कट उद्गार ज्येष्ठ स्वरयात्री नाथराव नेरळकर यांनी काढले.

डॉ. मंगला वैष्णव संपादित ‘स्वरयात्री नाथ नेरळकर’ गौरवग्रंथाचे प्रकाशन कार्यक्रमाचे अध्यक्ष माजी खासदार व उद्योगपती मोरेश्वर सावे यांच्या हस्ते आज झाले. यावेळी प्रमुख पाहुणो म्हणून प्रसिद्ध गायक पं. सत्यशील देशपांडे, सेवानिवृत्त आयुक्त व गायक सुधाकरराव जोशी आणि अमरावतीचे शिक्षण सहसंचालक डॉ. भोजराज चौधरी व प्रतिभा प्रकाशनचे प्रफुल्ल देशपांडे यांची उपस्थिती होती.

यानिमित्त करण्यात आलेल्या सत्काराला भावुक होत या स्वर तपस्वीने उपरोक्त उत्तर दिले. ते म्हणाले, गुरूने दिलेले गाणो बायकोमुळेच सांभाळता आले. शिष्यांकडून रियाज करून घेताना माझाही रियाज झाला. त्यातून नवनिर्मितीची प्रेरणा मिळाली व काही तरी निर्मिती झाली. हे प्रेम असेच राहू द्या.

विविधांगी, सदैव प्रसन्न, मनस्वी संगीताचा तपस्वी असलेले नाथराव स्वप्नाळू, परंतु झपाटलेला, दिलदार माणूस आहे. माझी व त्यांची मैत्री 6क् वर्षे जुनी आहे. त्यामुळे त्यांना घडताना आणि त्यांनी घडविलेले संगीताचे गुरुकुल मी जवळून पाहिले आहे. त्यांच्यामागे त्यांच्या पत्नी सुशीलाबाई, म्हणजेच अम्माई उभ्या राहिल्यामुळेच त्यांना संगीताचा संसार चांगल्या पद्धतीने करता आला, असे मत यावेळी मोरेश्वर सावे यांनी व्यक्त केले.

या पुस्तकावर भाष्य करताना पं. सत्यशील देशपांडे म्हणाले, जो हे पुस्तक वाचेल तो या नाथ संप्रदायाचा सदस्य बनून राहतो. भावनेचे सादरीकरण कसे करावे, मैफल कशी रंगवावी हे नाथरावांकडूनच शिकावे, असे मत सुधाकर जोशी यांनी मांडले. हा ग्रंथ म्हणजे नाथरावांच्या गायकीचा इतिहास असून, तो वहिनीचे स्वप्नदेखील आहे, असे मनोगत ग्रंथाच्या संपादिका डॉ. मंगला वैष्णव यांनी मांडले.

हेमा उपासनी-नेरळकर यांनी प्रास्ताविक केले. सीमा बोठे यांनी या कार्यक्रमाचे बहारदार सूत्रसंचालन केले.

(लोकमत दि. २२ .८.२०११ च्या औरंगाबाद अंकातून साभार )

शब्द झाले मायबाप!

कवी वैभव जोशी यांच्या कविता-गीत-गझलांची "संपूच नये असं वाटणारी" मैफल टिळक स्मारक मंदिरात सादर झाली ती मायबोलीकर किरण सामंत, आनंद आणि कौतुक शिरोडकर यांच्या 'सृजन थिएटर्स' निर्मित "शब्द झाले मायबाप" या कार्यक्रमाच्या औचित्याने. मायबोली हे संकेतस्थळ(www.maayboli.com) मराठी साहित्याला वाहिलेल्या अनेक संकेतस्थळांपैकी सर्वात अग्रेसर. स्वत: वैभवने लिहायला सुरूवात केली ती याच संकेतस्थळावर. आपण काहीतरी दर्जेदार लिहू शकतो हा आत्मविश्वास मिळाल्यानंतर वैभवचा कविता क्षेत्रातला प्रवास तिथून जो सुरू झाला तो आज "११ मराठी आल्बम्स, ३ आणि नवीन येणा-या ४ मराठी चित्रपट, ४ मराठी मालिकां या सा-यांमधून गेल्या ३ वर्षांत जवळजवळ १५०हून अधिक गाणी" ही जणु काही एक अजून एका मोठ्या पल्ल्याची सुरूवातच आहे इथपर्यंत!

पडदा उघडल्यानंतर स्टेजवर फक्त वैभव आणि सुरूवात ह्या कवितेने "सूर झाला ईश्वर, शब्द झाले मायबाप" हे म्हणजे भारत पाकिस्तानची मॅच असावी आणि सचिनने ओपनिंगलाच फटकेबाजी सुरू करावी! आजपर्यंत तरी अशा मैफली पाहिल्या आहेत की ज्या रंगात यायला किमान काही वेळ जावा लागतो. परंतु आज मात्र पहिल्या क्षणापासून ते औपचारिक शेवटापर्यंत ही मैफल रसिकांच्या हृदयात आरपार घुसली होती हे तिथे उपस्थित असलेला कुणीही नाकारू शकणार नाही. मिलींद कुलकर्णी यांच्या संयत आणि चपखल निवेदनालाही दाद दिलीच पाहिजे. कमलेश भडकमकर यांच्या संगीतयोजनेसोबत वैशाली सामंत, राहूल देशपांडे, अमृता नातू, रघुनंदन पणशीकर, मधुरा दातार, दत्तप्रसाद रानडे, जयदीप बागवडकर, जान्हवी अरोरा अशा ख्यातनाम गायकांनी मराठी आल्बम आणि चित्रपटांमधून प्रसिद्ध झालेल्या व होत असलेल्या वैभवच्या गाण्यांचे जोरदार सादरीकरण केले.मैफल अजून रंगात आली ती कवी सौमित्र आणि वैभव यांनी सादर केलेल्या वैभवच्या कविता आणि गझलांनी! सौमित्र वैभवची एक गझल सादर करताना थांबून 'व्वा' म्हणाला तेव्हा हे अधोरेखित झालं की आज तिथे जमलेले श्रोतेच नव्हे तर वैभवसकट इतर सारे कलाकार स्वत: एक "श्रोता" झाले होते! सादर करणारा जेव्हा श्रोता होतो, तेव्हा ती मैफल तिच्या अत्त्युच्य बिंदूवर असते. मी जितके काही कार्यक्रम पाहिले आहेत त्यात गायक येतात आणि गाऊन जातात. पण आज प्रत्येक गायकाला वैभवबद्दल काहीतरी जिव्हाळ्याचं बोलायचं होतं. त्याची गझल, गीत सादर करताना प्रत्येकाने प्राण ओतला होता हे सांगण्यात जर्राही अभिनिवेशीपणा नाही. एखाद्या चांगल्या गझलेत जसा प्रत्येक शेर ही एक अर्थपूर्ण कविता असते त्याप्रमाणेच आजच्या कार्यक्रमातला प्रत्येक परफॉर्मन्स ही एक स्वतंत्र आणि विलोभनीय अशी एक मैफिल होती आणि या सगळ्यांना जोडून ठेवणारा धागा म्हणजे वैभव जोशी!

इतका नितांतसुंदर आणि दर्जेदार मराठी कार्यक्रम रसिकांना दिल्याबद्दल प्रायोजक श्री रामचंद्र चिंचलीकर आणि एलिगंट केअरटेकर संस्था यांचे जितके कौतुक करावे, आभार मानावे तितके कमीच आहे.

टीप: सदर कार्यक्रमात सहभागी असलेले पण या लेखात नाव न येऊ शकलेले अजूनही काही दिग्गज कलाकार असतील तर ते केवळ लेखकाचे अज्ञान समजावे.


-विनायक खांबाते
vinayak khambayat