Tuesday, August 14, 2012

मनात गाता गाणे..


मनात गाता गाणे
जग दिसे दिवाणे
मनात गाण्यातला आनंद काही निराळाच आहे..जो स्वतःपुरता मर्यादित आहे..जे गाणे केवळ स्वतःलाच ऐकू येते..इतरांना त्याचा त्रास नाही, की वेदना नाहीत.
स्वांतः सुखाय
मात्र तेच गाणे जनात म्हणायचे असले तर मात्र कठीण आहे....गवया शेजारी बसलो तर त्यांच्या ताना सहज उचलता येतात..पण त्याच पुन्हा आळवायचा प्रयत्न केला तर मात्र ...सोडा हो राव...
गाणे गात जगावे..
आमचा हा छंद आमच्यापुरताच राहू दिलाय..तो इतरांना सांगण्यासारखाही नाही...म्हणूनच
गाना आये या ना आये...गाना चाहिए...
आमचे हे गाणे...तसे गाणे नाही..मन प्रसन्न असले की सारे काही सुचते तसे...
आपण जो चष्मा घालू तसे जग दिसते....त्या रंगाचे..म्हणून गाणे म्हणत राहिलो...जग सुंदर दिसते


...


जग दिसे दिवाणे

subhash inamdar, Pune
9552596276

स्वातंत्र्य आपल्याला सांभाळता आले काय ?


स्वातंत्र्य मिळाले खरे पण ते आपल्याला सांभाळता आले काय ?
जय स्वातंत्र्य...

प्रत्येक घरात वीज येणार...पंतप्रधानांनी आज लाल किल्ल्यावरुन जाहिर केले...पण...वीज जोड येईल हो..पण वीजेची टंचाई..शेतात पंप आहेत..पण ते सुरु होण्यसाठी वीज नको काय....सारेच घोषणाबाजीचे दिवस...फक्त टाळ्या वाजवत ऐकायचे एवढेच आपल्या हाती आहे...

हा प्रश्न पडतो आजचे भ्रष्ट्र आणि त्रस्त लोकांचे जीवनमान पाहून...आपल्याला जे मिळविले त्याची किंमत आहे..ती पुढे पेलता आली नाही...हातात सत्ता दिली म्हणजे सामान्यांच्या जीवनाकडे दुर्लक्ष करुन राजकीय मंडळींनी हा देश..लाचार आणि महागार्इने त्रस्त अशा नागरिकांचा तयार केला..त्यांना आतुन कितीही वाटले तरी आता त्यांना रोडच्या जगण्याची लढाई करावी लागते..ती रोजच्या जीवनातील प्रसंगांना आणि घरी असलेल्या भुकेल्यांसाठी कमावण्यासाठी...तो जगतो.. जीवनात कमावतो...पण सारेच व्यर्थ्य खर्ची पडते...

बेसुमार महागाईचा वरवंटा त्याला घेऱून तो आपल्याच विश्वात फिरत असतो...क्रांतीचा जयजयकार करण्याची इच्छा त्याला आहे..पण तसे बळ पायात किंवा अंगात संचारत नाही...

मिळेल मोकळा वेळ तेव्हा तो कांही प्रमाणात स्वातंत्र्यात..स्वतःच्या आनंदात जगत असतो....

कधीतीरी हे सारे बदलेल...असे कुठेतरी वाटते म्हणून स्वातंत्र्यदिनही पाळतो...सांभाळतो....पण ज्यांनी देशातल्या जनतेची सेवा करण्याची प्रतिज्ञा घेतलेल्या लोकांना आपण खरच या शपथेशी प्रामाणिक आहोत काय..हा स्वतःला प्रश्न विचारायवला हवा...


चिरायू स्वातंत्र्याच्या गप्पा मारणा-या राजकीय आणि तथाकथीत नोकरशाहीला जनतेकडे पहाण्याचे बळ मिळो..हिच इच्छा...


सुभाष इनामदार,पुणे

subhashinamdar@gmail.com
9552596276

Thursday, August 9, 2012

अवघे पाउणशे वयमान ...! अण्णा हस्मे

गेल्याच रविवारी..५ ऑगस्ट २०१२ला आमच्या मेहुण्यांची अण्णा हस्मे यांची पंच्च्याहत्तरी बोरीवलीच्या डॉन बॉस्को शाळेच्या सभागृहात साजरी झाली..त्यांच्या कुटंबीयांची तर हजरी होतीच पण मंत्रालयात कामकरणारे त्यांचे अनेक सहकारीही त्यांच्यावरच्या प्रेमाखातर या कार्यक्रमाला हजर होते..यात आर. व्ही. कुलकर्णी, बापुराव वैद्य, मोरेश्वर उगावकर,अरविंद जोग यांचा समावेश होता..ते सारे १९५८ पासुनचे कर्यालयातले सहकारी...



माझे मेहुणे अत्यंत साधे.लाघवी आणि प्रेमळ ..त्यांनाही माझ्या मामेबहिणीबरोबर अगत्य होते सा-यांचे..
आज बहिणाच्या नसण्याची हूहहूर होती पण तरीही..
`ठेविले अनंते ...`
या न्यायाने त्यांच्या मुलाने आणि मुलीनी हा पंच्च्याहत्तरीचा सोहळा साजरा करुन त्यांच्या आयुष्यात अधिक आनंद देण्याचा प्रयत्न केला...



मोठ्या परिवाराचे आपण एक घटक आहोत..याचा आनंद जमलेल्या सा-यांना झाला..हा जरी कौटुंबिक सोहळा असला तरी आजच्या काळात...असे एकत्र येण्याचे प्रसंग फार दुर्मिळ होतात... सारे विखुरलेले नातेमंडळी आवर्जुन त्यांच्यासाठी हजर होती...



त्यांच्यासाठी एक मानपत्र तयार केले ते या प्रसंगी त्यांचेच ज्येष्ठ सहकारी बापुराव वैद्य यांच्या हस्ते रंगमंचावर दिले...त्याचेच हे दर्शन..




अवघे पाउणशे वयमान ...!

आनंदाच्या, उत्साहाच्या, हसतमुख व्यक्तिमत्वाचे ति. अण्णा हस्मे...तुम्हाला आम्हा सर्वांचा सन्मानाचा मुजरा!
अण्णा, तुम्ही आमचे स्फूर्तिस्थान. पिढ्या घडविणा-या सा-यांचे श्रध्दास्थान. आयुष्याच्या लढाईत कित्येक हादरे तुम्ही पचविलेत, परतवून लावलेत, त्यांच्याशी दोन हात केलेत. कष्टाने तुम्ही जीवन आनंदात फुलविलेत! आशेच्या प्रत्येक किरणांना तुम्ही कुटुंबियात साठविलेत!

बांद्र्याच्या दोन खोल्यातला तुमचा संसार आणि त्यात तुम्ही निर्माण केलेले सुखाचे मळे आजही आमच्या मनात कोरलेल्या आठवणीसारखे ताजे आहेत! तुम्ही घरातल्या वातावरणात स्वतःचे `तेजोमंदिर` निर्माण केलेत...रुजविलेत..वाढविलेत...आम्ही सारे त्याचे साक्षीदार आहोत...!



मंत्रालयात नोकरी करुन दीर्घकाळ तुम्ही घरात पहाट जागती ठेवलीत. म्हणून तर चारकोपच्या चार खोल्यातल्या भिंतीत तुमच्या आनंदाचा सुवास कायम दरवळत राहिलेला आहे..छंदाची जोपासना केलीत. पत्नीचे गुण हेरलेत..मुलांची उत्तम उभारी केलीत. सारे घर कसे स्वागतासाठी नटवून, सजवून ठेवलेत! पण...असो...!

अण्णा, तुमचे येणे म्हणजे आमच्या सर्वांच्या घरातला आनंदाचा उत्सव असतो..तुम्ही सतत येत रहा...सारी आमची घरे आणि मनेही तुमच्या स्वगतासाठी उत्सुक आहेत !

तुम्ही दुःखाचा लवलेशही कपाळावर न ठेवता.. आनंद घराघरात पसरवित आहात ! हाच आनंद पंच्चाहत्तरीनंतरही तुम्ही ठिकठिकाणी ऊजळवून आणाल..अण्णा, तुमचे हे उत्साहाचे झाड पहाणे..त्याखाली सावलीसारखे बसणे यातच आम्हाला धन्यता वाटते..

तुमचा आशिर्वाद..तुमचा भक्कम आधार असाच आम्हाला कायम मिळत राहो...उत्तम आरोग्याचे संपन्न जीवन यापुढेही शताब्दीपर्यंत अखंडीत राहो,,हिच आम्हा सर्वांची इच्छा...आणि त्या परमेश्वराकडे मागणे !


ति. अण्णा हस्मे....
तुमच्या पंच्च्याहत्तरीच्यानिमित्ताने आम्हा सर्वांच्या वतीने तुमचा मान राखायचा आहे..पण ते या शब्दांच्या कांही ओळीतून...आमच्या भावना त्यातून व्यक्त होतील..आणि त्या तुम्ही समजून घ्याल ही आशा आहे...





या निमित्ताने कुटंबियांनी केलेल्या विविध कार्यक्रमाचा आस्वाद घेताना स्वतः अण्णा हस्मे आणि इतर उपस्थित
(All Photos by Pankaj Joshi)




५ ऑगस्ट, २०१२



-Subhash Indmdar, Pune
subhashinamdar@gmail.com
9552596276

Wednesday, August 1, 2012

शब्द कधी कधी धोका देतात..


शब्द कधी कधी धोका देतात..
सांगायचे ते उमटवितच नाहीत..
नको तेच सांगत सुटतात..
गैरसमजायला कारण शब्द हेच असतात..

शब्द जसे सांधतात तसेच ते तोडतातही
शब्दांना स्वतःची धार नसते..
पण धग नक्कीच असते..
ती नेमकी पोहोचते..त्या मनी
म्हणून जरा जपूनच वापरा
हे शब्दाचे शस्त्र..


सुभाष इनामदार,पुणे

Monday, July 23, 2012

आधाराचे प्रेम आणि सहवासाचे प्रेम..


विशेषतः स्त्रीच्या आयुष्यात प्रेमाची दोन प्रकारे विभागणी होत असावी...एक पतीकडून मिळालेले आधाराचे प्रेम ..आणि दुसरे तिला हवे असते ते मिळत नाही..ते सहवासाचे प्रेम..

कदाचित काहींना हे दोनही एकाच व्यक्तिकडून मिळतात..तर काही दुस-या प्रेमाला पारख्या होतात.



बहुधा काळाच्या ओघात जे हवे असते..ते फारले लाभत नाही..पण जे लाभते तेच प्रमे समजून जपले जाते..आयुष्यभर टिकविले जाते...



मात्र ज्यांना सहवासाचे प्रेम लाभते..त्यांना एकीकडे घराचा आधार असतो..तरीही मानसीक आणि बौध्दीक दृष्टीने त्या समाधानी नसतात...त्यांना हवे असते त्यांच्या पातळीवर राहून त्यांना समजून घेणारे... सहवासाची भुकेली स्त्री ते हे प्रेम आयुष्यात शोधत असते...जे ती कायमचे मनात साठवून ठेवते...त्याच्य़ाशी प्रतारणा करत नाही...
कारण ते तिचे अंतरीक भान असते....




subhash inamdar, pune
subhashinamdar@gmail.com
9552596276

जमेल तेवढे पाळा..


काळाचे बदल मान्य करुन स्विकारायला हवेच. पुरातन परंपरांना नाहक जतन करुन त्या अंधश्रध्देने पाळून त्यावर उगाचच धर्माचे भाकड कथानक ऐकवून समाजाला गुंतून ठेवणांचे दिवस गेलेत. आज काळ वेगळा आहे. सारे व्यवहार वेगळे झालेत. नाती, मैत्र, शेजारी, वाडे सारेच निसरडे झालेत. तुम्ही मान्य करा वा नका करू.. सारे जग कुणासाठी थांबत नाही..ते धावतेच आहे...बदलत्या परिस्थिशी सामना करायला घरातले प्रत्येक जण कमावते होण्याचा हट्ट् करतयं.. ती काळाची गरज आहे...
शेतात पिके घेणारे शेतकरी आता...तसे गावाकडचे राहिले नाहीत. शैताचा कस बदलला. रासायनिक शेतीचे प्रमाण वाढलय...




पटेल तेवढे करा..
आवश्यक तसे वागा..
जमेल तेवढे पाळा..
फक्त इतरांकडे पहा...



subhash inamdar,pune
subhashinamdar@gmail.com
9552596276

Sunday, July 22, 2012

वाट पहाणारा..आणि वाट दाखविणाराही..



आपली वाट शोधत कुणी आला तर त्याला आसरा द्यावा
जमल्यास थोडा संवादही करावा...
मात्र सल्ला देण्याच्या फंदात पडू नये...

जीवनाच्या प्रत्येक टप्प्यावर कुणीतरी ऊभा असतो...वाट पहाणारा..आणि वाट दाखविणाराही..



केवळ आपण त्याची मदत घ्यावी..पण स्वतःच स्वतःची वाट शोधावी तरच यश नक्की असते...



इति- सुभाष इनामदार, पुणे

Subhash Inamdar, Pune
subhashinamdar@gmail.com
9552596276

Wednesday, July 18, 2012

बहारदार अभिनयाचा अस्सल कलावंत हरपला





हिंदी चित्रपटसृष्टीतला खरा सुपर स्टार आज काळाच्या पडद्याआड झाला. त्यांच्या चित्रपटांनी आनंद तर दिलाच पण एक बहारदार अभिनयाचा अस्सल कलावंत हरपला.

आजच्या तरुण पिढीलाही त्या नावाचे आकर्षण होते. त्यांच्या जाण्याने भारतीय चित्रपटसृष्टीत आपल्या कर्तृत्वाने बॉक्स ऑफिसवर हाउस्फुल्ल चा बोर्ड झळकवणारा खरा कलाकार हरपला..

त्यांच्या अभिनयाचे कधी कधी चेष्टा व्हायची..पण त्यांची ती तीरकी हसरी मुद्राच आजही आठवणीत राहिली.



अंदाज मधली त्यांची आदाकारी..अमिताभ बच्चन आणि त्यांची चित्रपटातली दृष्य़े आजही डोळ्यात पाणी आणतात.

भाउकपणा आणि आणि हळवी नजाकत ही त्यांचे वेगळेपण होते...त्यांच्या जाण्याने `जिंदगी एक सफर है सुहाना ..यहॉं कल क्या होगा किसने जाना..`हेच खरं... त्यांच्या स्मृती साठवतच हिंदी चित्रपटसृष्टी हळहळत राहिल..तसेच त्यांचे कोट्वधी चाहते...



त्यांचे व्यसन त्यांना अखेरपर्य़त साथ देत गेले....दारु...य़श पचवून स्वतःला सिध्द करण्याची ताकद होती..पण..

त्यांना श्रध्दांजली!



subhash inamdar,pune
subhashinamdar@gmail.com
9552596276

Friday, July 13, 2012

थोडे स्वतःसाठी..थोडे इतरांसाठी..


खरे तर साधेपणाने जगणे ही आजच्या काळाची गरज आहे...स्वतःसाठी नाही तर समाजासाठी..पण प्रत्येकाची साधेपणाची व्याख्या निराळी आहे.
आमचा एक मित्र तर कोकणात...लाईट नसलेल्या घरात...स्वयंचलीत दुचाकी न वापरता..निसर्गात जगतो...त्याच्या दृष्टीने आपण शहरातले लोक फार चैनीत जगतो..
आनंद तुम्ही घेताना पैशाकडे पाहू नका...पैशासाठी काहीच करु नका...तुम्ही कराल त्यातून पैसा मिळाला पाहिजे..तोही सहज...
भूक प्रत्येकाला आहे...चांगले रहावे असेही त्याला वाटत असते...याचे दोन्हीचे परिमाण एकच आहे.
चैन म्हणजे ऐशोआराम नाही...शरीराचे लाड कराल त्याबरोबरच मनाचीही श्रीमंती पहा...तुम्ही घेतलेला आनंदच ते सांगेल..तो आनंद म्हणजे सुख..ते काही दूर नसते...तुमच्यापाशीच असेते. दिसते दूर पण तिथेच असते...फक्त त्याचा शोध घेतला पहिजे...


------------------------------------------
राग घेऊन स्वतःला त्रागा करुन घेण्यापेक्षा ..राग आत ठेऊन वरुन संभावीताचे सोंग आणणे योग्य..
यामुळे बाहेरचे सारे वातावरणही चांगले रहाते. तुमचे मन शांत होते...कदाचित जो तुमच्यावर रागावला असेल..त्याचाही उद्देश तो नसतो...कदाचित तोही इतर विचारांनी आधीच व्यापलेला..म्हणून तो दुराव्याने वागतो....
चांगले हेच की शत्रुला मित्र करणे
कारण तो शत्रु नसतो...तो गैरसमज असतो...
थोडा गर्व असतो...
काहीप्रमाणात स्वार्थही..
आपल्याला परमार्थ गाठायचा आहे....सारेच मिळवायचे आहेत...सा-यांशी संबंध वाढवावयाचे आहेत.




--------------------------------------------
आपले कोण ? एक सतत पडणारा प्रश्न आहे...प्रत्येक घटनेतून वेगवेगळी उत्तर सापडतात...प्रसंगातून हे कळते...खरे आकलन होते. तेही अगदी वेगळे...चेहरे दिसततात..पण त्यामागचे मनाचे डोळे् ओळखणे खरेच कठीण...आजचा जवळ वाटणारा..उद्या तुमच्यापासून दूरावलाही जावू शकतो... कदाचित ज्यांच्या जवळ जायची इच्छा असते...त्यांच्याजलऴ जायचा अपूर्य योग अचानक येतो...आणि सारे बदलू पहाते...तुमचे काय?


------------------------------------------------

चेहरे अनेक फसवतात
हसवतातही...
चेह-यावरुन भावना पसरुन राहतात
विरुनही जातात,,
हेच चेहरे आयुष्यात बोलायला लागतात
खरं सारं..सागंत जातात..

-------------------------------

कोणत्याही वयात तुम्ही विद्यार्थी बनू शकता..फक्त त्यासाठी हवी सच्ची मेहनत. शिकण्याची वृत्ती आणि गुरुच्या मार्गदर्शनावर श्रद्धा...शिक्षणासाठी तेही कलेच्या बाबतीत..गुरु लहान असला तरी चालेल..पण त्याकडे तेवढी कला देण्याची ताकद हवी....गुरुपौर्णिमेच्यामित्ताने अनेक कार्यक्रम विविध ठिकाणी झडताहेत ..वेगवेगळे लोक गुरू म्हणून समोर येत आहे..तसे विद्यार्थीही....आज खरेपणा अधिक आवश्यक आहे.

----------------------------------------------------

माझे म्हणून काही पाहिन आता लवलाही
या देही एकच धागा सुखनैव तो दिसावा

------------------------------------------

खांद्यावरी टाकली घोंगडी
फिरला तो रानोरानी
आसुसला अवघा तो
नाही मिळे कोठे गुरु
तरी सावरे रे....

---------------------------


जातानाही कधी कोणाला दुखवू नका रे..
कोणाची कशी मदत होते कसे सांगू रे..
दूरचा शत्रुही वेळेला मित्र बनतो रे..
खाल्ल्या अन्नाला जागणाराही कधी उलटा पडतो रे.......

--------------------------------------------
आयुष्य घडण्यासाठी योग्य गुरुची आवश्यकता नक्कीच असते..तो शिक्षक, आई-वडील, साथीदार नाहीतर मित्रही असू शकतो...मित्र कोणाला म्हणायचे...जो सुख-दुःखात तुमच्या सोबत असतो....आयुष्याच्या प्रत्येक वळणावर..जो तुम्हाला योग्य वाटेकडे घेऊन जातो...तो तुमचा गुरु म्हणायला हरकत नाही..आज असे मित्र फार कमी असतात..जे सतत तुमच्या तुमचे हित...तुमची चिंता याची सतत त्यालाच जाणीव असते..

मित्राची साथ तोच दाखवितो आयुष्याची दिशा...तोच घडवितो..तो बिघडवितोसुध्दा ..आज चैनिच्या जमान्यात मित्र भेटतात ते स्वतःची शान मिरविणारे..स्वतःची हौस भागविण्यासाठी दुस-याची साथ घेणारे...सच्चा मित्र तुमच्याकडून कोणतीही अपेक्षा धरत नाहीत.ते फक्त मित्राचे हित पहतात..
आज गुरूच्या आठवणी आळविण्याच्या त्यांची पूजा करण्याचा दिवस... ज्याची करावी सेवी..त्याचा खावा मेवा... आज ही वस्तुस्थिती नाकारता येत नाही...सल्ला देणारे खूप आहेत..पण तुमची इच्छा..तुमचे शिक्षण आणि तुमचा अनुभव या सर्वांचा विचार करुन तुमच्या आयुष्यातल्या प्रत्येक क्षणी तुमचा विचार करतो...तुमचे हित पहातो....म्हणूनच तो गुरू म्हणून संबोधणे योग्य होईल...

गुरूचा विश्वास आणि गुरूची शाबासकी मिळविणे फार कठीण..तो मवाळही हवा...पण प्रसंगी कठोर व्हायला हवा..दिशा देता देता...स्वतःघडतो आणि तुम्हालाही घडवितो...

असावे गुरूचे ते ज्ञान..
परि असावे सारे सज्ञान..
करुनी दिव्यदृष्टीचे आकलन...
सर्वांसाठी..

सुभाष इनामदार, पुणे

subhashinamdar@gmail.com
9552596276




इति...
.सुभाष इनामदार,पुणे

Monday, July 2, 2012

खरा गुरु..खरा मित्र...


आयुष्य घडण्यासाठी योग्य गुरुची आवश्यकता नक्कीच असते..तो शिक्षक, आई-वडील, साथीदार नाहीतर मित्रही असू शकतो...मित्र कोणाला म्हणायचे...जो सुख-दुःखात तुमच्या सोबत असतो....आयुष्याच्या प्रत्येक वळणावर..जो तुम्हाला योग्य वाटेकडे घेऊन जातो...तो तुमचा गुरु म्हणायला हरकत नाही..आज असे मित्र फार कमी असतात..जे सतत तुमच्या तुमचे हित...तुमची चिंता याची सतत त्यालाच जाणीव असते..

मित्राची साथ तोच दाखवितो आयुष्याची दिशा...तोच घडवितो..तो बिघडवितोसुध्दा ..आज चैनिच्या जमान्यात मित्र भेटतात ते स्वतःची शान मिरविणारे..स्वतःची हौस भागविण्यासाठी दुस-याची साथ घेणारे...सच्चा मित्र तुमच्याकडून कोणतीही अपेक्षा धरत नाहीत.ते फक्त मित्राचे हित पहतात..
आज गुरूच्या आठवणी आळविण्याच्या त्यांची पूजा करण्याचा दिवस... ज्याची करावी सेवी..त्याचा खावा मेवा... आज ही वस्तुस्थिती नाकारता येत नाही...सल्ला देणारे खूप आहेत..पण तुमची इच्छा..तुमचे शिक्षण आणि तुमचा अनुभव या सर्वांचा विचार करुन तुमच्या आयुष्यातल्या प्रत्येक क्षणी तुमचा विचार करतो...तुमचे हित पहातो....म्हणूनच तो गुरू म्हणून संबोधणे योग्य होईल...

गुरूचा विश्वास आणि गुरूची शाबासकी मिळविणे फार कठीण..तो मवाळही हवा...पण प्रसंगी कठोर व्हायला हवा..दिशा देता देता...स्वतःघडतो आणि तुम्हालाही घडवितो...

असावे गुरूचे ते ज्ञान..
परि असावे सारे सज्ञान..
करुनी दिव्यदृष्टीचे आकलन...
सर्वांसाठी..



सुभाष इनामदार, पुणे

subhashinamdar@gmail.com
9552596276