ख्याल गायकीतून भावगीताकडे वळलेल्या संजीव अभ्यंकरांची ही सीडी.
वयाच्या चाळीशीत संजीव अभ्यंकरांच्या सूरातून शब्दांना पुरेपुर न्याय मिळाला आहे.
जीवनरंगच्या दुसऱ्या भागाचा व्हिडीओ पाहण्यासाठी इथे किलक करा.
जीवनाकडे सकारात्मक पाहण्याऱ्या प्रवीण दवणेंच्या रचनातून
हा मराठी गीतांचा आल्बम साकार झालाय. त्याला निवेदनही त्यांचेच आहे.
केदार पंडीत यांनी संगीताच्या सुरावटीतून अकरा रचना ऐकताना
भान विसरून त्या शब्द- सूर आणि संगीतात आनंदाचे क्षण आठवत
त्या ऐकल्या जातील.
संजीव अभ्यंकर यांनी यातले प्रत्येक गीत उत्तम व्हावे यासाठी प्रयन्त केला आहे.
सीडीचे मराठी रसिक स्वागतच करतील असा तीनही कलावंतांना विश्वास आहे.
Friday, September 26, 2008
Thursday, September 25, 2008
संजीव अभ्यंकरांची पहिली भावगीत सीडी - जीवनरंग
आजच्या ताणतणावाच्या, धकाधकीच्या काळात जीवनाकडे कसे सकारात्मक पाहावे,
याचा विचार देणारी "जीवनरंग' ही सीडी ऑक्टोबरमध्ये व्हर्जिन म्युझिक कंपनी
बाजारात आणत आहे.
तिचे वैशिष्ट्य म्हणजे
शास्त्रीय संगीतात नाव कमावलेल्या
संजीव अभ्यंकरांची ही पहिली भावगीतगायनाची सीडी.
याची मूळ संकल्पना सांगताना संगीतकार केदार पंडित सांगतात, "
"धकाधकीच्या काळातही जीवन तत्त्वांकडे वेगवेगळ्या अंगांनी कसे बघता येईल.
जीवनाकडे पॉझिटीव्ह दृष्टीने पाहण्याचा विचार भावगीतांच्या माध्यमातून
उलगडण्याचा हा प्रयत्न आहे. संजीव अभ्यंकरांचा कसदार आवाज यासाठी निवडला.
प्राध्यापक आणि कवी प्रवीण दवणे यांच्याकडून गीते लिहून घेतली आहेत.
मराठी रसिक या सीडीला भरघोस प्रतिसाद देतील असे वाटते.'
'केदार पंडित यांच्या बोलण्यातून, निसर्गातल्या निर्जीव भावना म्हणजे झऱ्याचे झुळझुळणे,
आईचे थोपटणे कोणत्या शब्दात वर्णन करता येईल?
"निळ्या निळ्या मैफिलीत घुमली हिरवी हिरवी तान,
ऐकायाला तान करूया -
आज फुलांचे कान'
अशा रचना करून त्यांना स्वरात साकार केलेय ते संजीव अभ्यंकर यांनी.
ईएमआय या व्हर्जिन म्युझिक कंपनीने काढलली मराठीतली पहिली सीडी आहे.
लहानपणापासून ख्यालगायकीची तालीम घेऊन शास्त्रीय संगीताचा
पाया पक्का केल्याचे संजीव अभ्यंकर सांगतात.
"माझ्या भावगीत गायनाचा हा पहिला अल्बम. केदार पंडित यांच्या संगीतामुळे गायला मजा आला. प्रवीण दवणे यांची गीतेही मनाला फारच भिडतात,'
असे सांगून त्यांचेच निवेदन या सीडीला लाभल्याची माहितीही संजीव देतात.
केदार पंडित, प्रवीण दवणे आणि संजीव अभ्यंकर
यांचा सहभाग असलेल्या या सीडीविषयी संजीव अभ्यंकर
आणि केदार पंडित दोघेही भरभरून बोलतात.
Tuesday, September 23, 2008
विषय, मांडणीत वेगळेपणा टिपणारी... "पुरूषोत्तम करंडक '
महाराष्ट्रीय कलोपासक आयोजित आंतरमहाविद्यालयीन पातळीवरची विद्यार्थी जिवनातली सर्वाधिक लोकप्रिय स्पर्धा. पुरुषोत्तम करंडक. यंदाचे स्पर्धेचे ४४ वे वर्ष होते.
ऑगस्टमध्ये झालेल्या प्राथमिक फेरीतून निवडलेल्या नऊ एकांकिकांची
शनिवारी आणि रविवारी भरत नाट्य मंदिरात अंतिम स्पर्धा उत्साही वातावरणात पार पडली.
यंदामात्र ती पाहण्यासाठी सेलिब्रीटी कुणीच नव्हते.
दहशतवाद. हल्ली आयटीच्या जमान्यात येत असलेला ताण. माणस -माणसातले विरळ होत चाललेले नाते. शिक्षण क्षेत्रात होणारे बदल. अशा वेगवेगळ्या विषयांना स्पर्श करणारे लेखन. सादरीकरणात तंत्रांचा वाढता प्रभाव. विशेषतः संगीताचा प्रभावी वापर करुन वातावरणाला मिळणारी पोषकता. भूमिकांमधील बारकावे टिपण्याचा प्रयत्न. दिग्दर्शन करताना चोख प्रयोग देण्याची कारागिरी. आणि सर्वात महत्वाचे पात्रांच्या तोंडीची भाषा. थेट भिडणारी. आजच्या पिढीला भाषेचे बंधन घालणे आता थोडे अवघडच झाल्यासारखे वाटते आहे. ती बोलताना सहजताही तेवढीच.स्पर्धेत सादर झालेल्या एकांकिकातून जे दिसले ते थोडक्यात नोंदविणायचा हा प्रयत्न....
अतिरेक्यांच्या स्फोटांनी देश आणि शेजारी देश हादरला असताना काश्मिरमधल्या कुपवाडा भागात सामान्यांना जगणे कसे असहाय्य झाले आहे. बॉंब स्फोटांनी शहरे, राज्ये हादरताहेत. मात्र तरीही स्फोटाच्या दुसऱ्या दिवसापासून सामान्यांचे जनजीवन कांही घडले नसल्यासारखे सुरू असते. दीडशे वर्षे भारतावर राज्य करणाऱ्या इंग्रजांना "चले जाव' सांगण्याचे बळ सामान्यात तेव्हा होते. आज दहशतवादाला संपवण्यासाठी सामान्य जनता काही घडलच नाही असं समजून जगते आहे. राजकीय लोक या प्रश्नावर ठोस पावले उचलत नाहीत. यावर भाष्य करणारी 'अब ता आदतसी हो गयी...' ही एकांकिका विषय आणि सादरीकरण म्हणून दोन्ही दृष्ट्या सक्षात रहातेअभियांत्रिकी महाविद्यालय, पुणेच्या कलावंतांचे ते होते सादरीकरण. विषय रेखाटण्यात वेगळेपण आणि स्वानंद जवळेकरचे दिग्दर्शन साऱ्यामुळेच त्यांचा विषेश उल्लेख करावा लागेल. अश्विनी शहा, गायत्री मुळे आमि वैभव तत्ववादी यांच्या अभिनयातून वातावरणाला बदल, तरलतेचा स्पर्श झाला.
बृहन महाराष्ट्र वाणिज्य महाविद्यालयाची "दोन शूर' चाळीस मिनिटे बैलगाडीत घडते. ओम भुतकर यांनी गाडीवानाच्या भूमिकेत साकारलेले बारकावे आणि अक्षय महाजन याने भेदरेलेला तरीही उसने अवसान आणुन साकारलेला सुधीर. दोघेही केवळ अफलातून. आलोक राजवाडे यांनी दिग्दर्शित केलेली ही एकांकिका म्हणजे रंगमंचावर बैलगाडीतून साकारलेली एक अनोखी कलाकृती होती. कलावंतांनी शब्दापेक्षाही लुक्स मधून उभी केलेली व्यक्तिरेखा दिर्घ काळ लक्षात राहणारी आहे.या स्पर्धेत दोन पात्रांनी खिळवून ठेऊन परिणाम साधणारी एकांकिका म्हणू तिचा उल्लेख करायला हवा.पुरुषोत्तमच्या अंतिमफेरीत वेगळ्या तऱ्हेने साकरलेली आणि प्रेक्षकांच्या टाळ्यांनी दाद दिलेली ही एकांकिका.
एम आय टीची "आर्टिफिशियल इन्टेलिजन्स....' ही विषय आणि परिणामकारक सादरीकरणामुळे प्रभाव टाकते.भावनेला बाजूला ठेऊन आलेल्या संधीसाठी सामोरे जाणे हेच आजच्या जिवनाचे लक्षण सांगणारी ही एकांकिका. उद्या इंजिनियरिंगच्या फायनलची परिक्षा असताना रात्री वडील अपघातात गेल्याचे कळते. मुलाने वडिलांच्या अंत्यसंस्काला जायचे की परिक्षा द्यायची यावर निर्णय घेताना निर्माण होणारी स्थिती इथे मांडलीय. आजची संधी आजच घेतली पाहिजे. वडील तर गेलेच आहेच त्यांनी मुलासाठी जपलेले स्वप्न साकार होण्यासाठी परिक्षा दिलीच पाहिजे असे सांगताना आजच्या ताणाच्या स्थितीचे संवादातून वर्णन करणारी ही एकांकिका.विराट मडके यांनी दिग्दर्शनातून ती वेधकतेने मांडलीय. शब्दातूनच व्यक्त होणारी ही एकांकिका बोलकी होते ती कलावंताच्या प्रभावी आविष्कराने. नेपथ्य, प्रकाश आणि संगीताचा परिणाम विषय अंगावर येण्यासाठी पुरक होतो. कलावंतात सर्वांनीच सारखा परिणाम साधलाय पण पियुष देशमुख आणि ऋषीकेश बर्डे यांचे नाव प्रामुख्याने घ्यावे लागेल.
आबासाहेव गरवारे महाविद्यालयाने 'आता पास' ही यतीन माझिरे दिग्दर्शित एकांकीका म्हणजे नेपथ्य , प्रकाश, संगीत आणि सांघिकपणे साकारलेली सुरेख एकांकिका.कोकणातल्या गणपती काळात घडणारी ही कथा. शंना नवरेंची मूळ कथा. कथावस्तू मुळातच भावनेला हात घालणारी. शिक्षण देताना पारंपारिक पध्दत सोडून अनुभवातून दिलेली उदाहरणे देऊन गणितासारखा अवघड वाटणारा विषयही किती सोपा होतो ते सांगणारी. नेमके वातावण निर्माण करुन सादर झालेली ही परिणामकारक एकांकिका. पात्रांचे नेटके संतुलन अणि त्यातून साधलेला सांघिक परिणाम यातून ही एकांकिका उठावदार झाली.
गावाकडे शिक्षण मिळते ती व्यवस्था टिपणारी. ग्रामिण भागात वातावरणातून शिकणारे विद्यार्थी. यांचा वास्तव अनुभव हसत-हसत देणारी ही एकांकिका सादर केली ती आय एल एस विधीमहाविद्यालयाने "आम्ही तुझी लेकरे '.हलगीच्या तालावर थिरकणारी ही मुले. शहरातून गावात आलेला हुशार मुलगा आणि घरच्या परिस्थीतीने शिक्षण घेणेही ज्याच्या जिवावरचे ओझे होते अशा दोन विद्यार्थ्यांची ही भावनेला हात घालणारी गोष्ट. दिग्दर्शक मियाज ईक्बाल नियाट मुजावर यांनी ती ताकदीने उभा केलीय. इब्लीस तरीही हुशार अशी टिम त्यांनी छान निवडली आहे.तंत्रापेक्षा सादरीकरणाचा परिणाम ती साधते.
पीआय साटीची "चिल्ड्रन ऑफ हेवन'ही एक साध्या बीजातून उमलेलेली तरल कहाणी. बहिणीचे बुट दुरुस्त करला जाताना भावाकडून ते हरवतात आणि मग सुरू होतात ते परत मिळवण्यासाठी किंवा नवे मिळावेत यासाठी केलेल्या क्लृप्त्या. शितल क्षिरसागर यांनी ती दिग्दर्शित केलीय. गरीब परिस्थितीत राहणाऱ्या अली (सौरभ कडकोडी)आणि झारा (अत्रेयी मैती) यांच्या नात्यांची ही वीण. विषयाचे वेगळेपण आणि भारावलेल्या वातावणाचा नेमका परिणाम ही एकांकिका साधते.
मराठवाडा मित्रमंडळ वाणिज्य महाविद्यालयाची "मृगनक्षत्र'ने लक्ष वेधले ते स्नेहल घायाळ या विद्दयार्थिनीच्या धारदार अभिनयाने. चित्रकाराच्या घरी काम करणारी पण भावनेत गुंतत जाणारी शांता तीने फारच छान साकारली. अद्वैत कुलकर्णीचा चित्रकार मात्र एकसूरी होता. छोट्या छोट्या प्रसंगातून एकांकिकेने वेगळपण जपले. चेतन डांगे याचा दिग्दर्शक म्हणून प्रयत्न चांगला होता. .संगीत, प्रकाश आणि नेपथ्यातूनही एकांकिकेचा प्रभाव जाणवतो.
मॉडर्नची "साक्ष' मध्ये तीन भिकाऱ्यानी केलेला अफलातून आभिनय उठाव आणतो. कथेची सुरवात आणि शेवट विषयाला दुसरीकडे नेतो. विद्यार्थ्यांनी केलेली मेहनत त्यांच्या सादरीकरणात क्षणोक्षणी जाणवत होती.
पुणे विद्यार्थी गृहाचे आमियांत्रिकी महाविद्यालयाची "नात"ं ने फारसा प्रभाव टाकला नाही. परसत गेलेली आणि नेमका परिणाम न साधलेली ही एकांकिका.तंत्रचा फारसा वापर नसला तरी त्यातही चुका करून प्रयोगाचा परिणाम ती साधू शकली नाही.
एकूणच स्पर्धेच्या अंतिम फेरीत सादर झालेल्या एकांकिकेतून महाविद्यालयीन तरुणांमधली रग आणि धग जाणवते. त्यांचेकडे वेगळे विषय आहेत. नवो करण्याची जिद्द आहे. मेहनतीला ते मागेपुढे पाहणार नाहीत.त्यांच्यात टॅलेंटही भरपूर आहेत. केवळ योग्य मार्गदर्शन मिळाल्यास उद्याच्या कलाजिवनात स्वतःच्या पायावर आपला झेंडा फडकवणारी पिढी आहे हे नक्की.
सुभाष इनामदार,पुणे
subhashinamdar@gmail.com
Saturday, September 20, 2008
"तें'साठी तीन दिवस- तीन नाटके
विजय तेंडूलकरांच्या लेखनातील मानवी मनाचा शोध घेणाऱ्या तीन नाटकांचा महोत्सव
"सकाळ रसिक परिवारा'च्या वतीने
शुक्रवारपासून बालगंधर्व रंगमंदिरात आयोजित केला गेला आहे.
व्यंगचित्रकार मंगेश तेंडूलकरांच्या हस्ते
'तें'साठी तीन दिवसाची सुरवात झाली.
शनिवारी "कमला'आणि रविवारी "चौऱ्याहत्तर पावसाळ्यांचा जमाखर्च'
हा तेंडुलकरांच्या कथेवर आधारित एकपात्री नाट्यप्रयोग
या महोत्सवात होणार आहे.
Friday, September 19, 2008
"संतूर गा रहा है'- पं.शिवकुमार शर्मा
विख्यात संतूरवादक पं. शिवकुमार शर्मा याचा कलाप्रवासाचा संगीत अभ्यासकांना
मोहित तर करेल पण स्वतःहातला कलावंत कसा घडवावा याचे दर्शन देईल.
फिल्म्स डिव्हिजनने पुण्यात पं. शिवकुमार शर्मा यांच्या उपस्थितीत
मान्यवरांना तासाभराचा हा माहितीपट दाखविला.
या समारंभाचा आणि माहितीपटातला हा कांही अंश....
मोहित तर करेल पण स्वतःहातला कलावंत कसा घडवावा याचे दर्शन देईल.
फिल्म्स डिव्हिजनने पुण्यात पं. शिवकुमार शर्मा यांच्या उपस्थितीत
मान्यवरांना तासाभराचा हा माहितीपट दाखविला.
या समारंभाचा आणि माहितीपटातला हा कांही अंश....
संगीत ही मने जोडणारी, प्रेमाची भाषा
संगीत ही विश्वात्मक संवादाची, मने जोडणारी केवळ प्रेमाची भाषा आहे
आणि सर्जनशीलता हा तिचा आत्मा आहे,'' ""संगीत ही गुरुमुखी विद्या आहे.
त्यामुळे एखाद-दुसरा शिष्यच खऱ्या अर्थाने गुरूला घडवता येतो.
डझनावारी किंवा शेकडो शिष्य तयार होत नाहीत.''माहितीपटाच्या निमित्ताने
त्यांच्याशी खास संवाद साधताना ज्येष्ठ संतूरवादक पं. शिवकुमार शर्मा यांनी
संगीतविषयक विचार व्यक्त केले.
माहितीपट दाखविल्यानंतर बुधवारी पं. शिवकुमार शर्मा यांनी पत्रकारांशी संवाद केला.
Wednesday, September 17, 2008
"होतं असं कधी कधी'च्या निमित्ताने
-"रसिकमोहिनी 'या भाग्यश्री देसाई यांच्या संस्थेने निर्मित केलेला वेहळ्या वाटेवरचा चित्रपट म्हणजे "होतं असं कधी कधी'.
नाटकांची निर्मिती करताकरता भाग्यश्री देसाई यांना समीर जोशी यांची कथा मिळाली.शहरी जिवनाला एक जबरदस्त वेग आहे.हा वेगच माणसांना धावायला लावतोय.अशावेळी थोडं थांबून "स्व'चा शोध घेण्याची गरज आहे.
जगण्याचा वेग वाढल्याने आय टी मध्ये काम करणाऱ्यांना टार्गेट, मिटींग आणि डेड- लाईन पाळण्यात स्वतःकडे पाहण्यासाठी वेळच नसतो. यामुळे आयुष्यातले आनंदाचे क्षण आणि प्रसंग साजरे करायला ते दुरावतात.त्यामुळे नातेसंबंधात दुरावा निर्मिण होतो.. माणुस यंत्रासारखा धावतो."होतं असं कधी कधी' असं सांगत दिग्दर्शक निरंजन जोशी यांनी तो घडवलाय.
निर्माती आमि प्रमुख भुमिकेत भाग्यश्री देसाई प्रथमच नोठ्या पडद्यावर आल्या आहेत.चित्रपट प्रदर्शनानंतर या मंडळीनी केलेली विधाने आणि त्यांचा विषयामागचा विचार
Monday, September 15, 2008
पुण्याची मिरवणूकीची उत्तरोत्तर रंगत वाढली
पुण्यातल्या गणेश विसर्जन मिरवणूक ही शहराची शान.
मानाच्या गणपती नंतर लक्ष्मी रस्ता गणेश मंडळांच्या सजावटींनी
आणि आकर्षक अशा ढोल-ताशांच्या पथकांनी दुमदुमून गेला होता.
दिल्लीत शनिवारी झालेल्या बॉंब स्फोटाच्या पार्श्वभूमिवर
पुण्याच्या विसर्जन सोहळ्याला आगळे महत्व प्राप्त झाले होते.
प्रत्येक मंडळाला रस्त्यावरच्या चौका-चौकात गणपतीचे प्रदर्शन करण्यासाठी वाजवायचे आसते.
समाधान चौकातून लक्ष्मी रस्त्यावरच्या मिरवणूकीत सहभागी होण्यासाठी प्रत्येक मंडळ प्रयत्न करीत असते.
संध्याकाळनंतर रोषणाईचे गणपती मिरवणुकीत सामिल झाल्यानंतर मिरवणूक अधिकाधिक रंगत गेली.
पोलिस मंडळांना लवकर पुढे जाण्याची विनंती करीत होते.
पण जसजसे रस्त्याच्या दुतर्फा गर्दी वाढत जाते,
तसतसा मंडळाचा उत्साहही वाढत गेला.
ह्या उत्साही मिरवणुक सोहळ्याचे चित्रीकरण पाहण्यासाठी इथे क्लिक करा.
Sunday, September 14, 2008
घरच्या गणपतीपुढे मोटारींची सजावट
विविध मोटारींच्या छोट्या प्रतिकृतींमधून रत्नाकर जोशी यांनी उभी केली आहे गणपतीची सजावट.
पर्वती पायथ्याला लक्ष्मी-नगरमध्ये राहणाऱ्या जोशींनी केलेली ही सजावट पाहण्यासाठी,
मोठ्यांबरोबर बालगोपाळांनीही गर्दी केली आहे.
सजावटीचा व्हिडीओ पाहण्यासाठी इथे क्लिक करा.
प्रसिद्धी माध्यमांनी त्यांच्या या वेगळ्या सजावटीचे वृत्त छायाचित्रासह प्रसिद्ध केल्यानंतल, त्यांच्याकडे येणाऱ्या लोकांची गर्दी वाढली. प्रादेशिक परिवाहन विभागात नोकरी करणाऱ्या जोशी यांनी गेली काही वर्षे मोटारींच्या प्रतीकृती जमवण्याचा छंदच होता.
ते नोकरी निमित्ताने किंवा घरगुती कामासाठी बाहेरगावी गेले की,
ते नवनवीन मोटांरींच्या प्रतिकृती शोधत असत.
आज त्यांचेकडे एकशे दहा वेगवेगळ्या मोटारींची छोटी प्रतिके उपलब्ध आहेत.
यातल्या कांही गाड्यातर रिमोटवर चालतातही.एक ट्रॅक्टर तर सर्व कामे करुन दाखवितो.
रत्नाकर जोशी गेली कांही वर्षे घरच्या गणपती समोर वेगवेगळी सजावट करुन गणेश भक्तांना आकर्षीत करताहेत.
यंदा मात्र त्यांच्या मोटारीचा छंदच सजावटीसाठी पुढे आला.
गजाननाचे वाहन उंदीर पण काळाबरोबर त्यांच्या घरच्या गणेशाला वाहनांच्या गराड्यात
उभे राहून आपले दर्शन देण्याची इच्छा झाली आहे.
वेगवेगळे रस्ते, वाहनांचे प्रदुषण, वाहतूकीसाठीचे नियम या साऱ्यांना
साजावटीत सामावण्याचे ते विसरले नाहीत.
त्यांची पत्नी आणि मुलगीही त्यांच्या या छंदाला मदत करतात.
पर्वती पायथ्याला लक्ष्मी-नगरमध्ये राहणाऱ्या जोशींनी केलेली ही सजावट पाहण्यासाठी,
मोठ्यांबरोबर बालगोपाळांनीही गर्दी केली आहे.
सजावटीचा व्हिडीओ पाहण्यासाठी इथे क्लिक करा.
प्रसिद्धी माध्यमांनी त्यांच्या या वेगळ्या सजावटीचे वृत्त छायाचित्रासह प्रसिद्ध केल्यानंतल, त्यांच्याकडे येणाऱ्या लोकांची गर्दी वाढली. प्रादेशिक परिवाहन विभागात नोकरी करणाऱ्या जोशी यांनी गेली काही वर्षे मोटारींच्या प्रतीकृती जमवण्याचा छंदच होता.
ते नोकरी निमित्ताने किंवा घरगुती कामासाठी बाहेरगावी गेले की,
ते नवनवीन मोटांरींच्या प्रतिकृती शोधत असत.
आज त्यांचेकडे एकशे दहा वेगवेगळ्या मोटारींची छोटी प्रतिके उपलब्ध आहेत.
यातल्या कांही गाड्यातर रिमोटवर चालतातही.एक ट्रॅक्टर तर सर्व कामे करुन दाखवितो.
रत्नाकर जोशी गेली कांही वर्षे घरच्या गणपती समोर वेगवेगळी सजावट करुन गणेश भक्तांना आकर्षीत करताहेत.
यंदा मात्र त्यांच्या मोटारीचा छंदच सजावटीसाठी पुढे आला.
गजाननाचे वाहन उंदीर पण काळाबरोबर त्यांच्या घरच्या गणेशाला वाहनांच्या गराड्यात
उभे राहून आपले दर्शन देण्याची इच्छा झाली आहे.
वेगवेगळे रस्ते, वाहनांचे प्रदुषण, वाहतूकीसाठीचे नियम या साऱ्यांना
साजावटीत सामावण्याचे ते विसरले नाहीत.
त्यांची पत्नी आणि मुलगीही त्यांच्या या छंदाला मदत करतात.
गणेश विसर्जन मिरवणुकीने पुणे दुमदुमले
रविवारी साडेदहापासून पुण्यात गणेश विसर्जन मिरवणुकीला प्रारंभ झाला.
पहिले पाच मानाचे गणपती लक्ष्मी रस्त्यावरुन मिरवून विसर्जित स्थळी पोचले.
मिरवणुकीत सामील झालेल्या गणेश मंडळांचे गणपती वाजत-गाजत येत आहेत.
उत्साह अणि गणपतीच्या गजराने सारा परिसरच गजबजून गेला आहे.
विसर्जन सोहळ्याची व्हिडीओ पाहण्यासाठी इथ क्लिक करा.....
Subscribe to:
Posts (Atom)