Tuesday, October 30, 2012

गानसरस्वती महोत्सव पुण्यात रंगणार

 



नाट्यसंपदा प्रतिष्ठान, मुंबई यांनी आपल्यामार्फत पहिला शास्त्रीय संगीताचा महोत्सव तोही गानसरस्वती किशोरी आमोणकर यांच्या शास्त्रीय संगीतातील योगदानानिमित्त  पुण्यात आयोजित केला आहे. दिवाळी नंतरचे दोन दिवस ही एक संगीत क्षेत्रातील मोठी आतषबाजी १७ आणि १८ नोव्हेंबर २०१२ला गणेश कला क्रिडा मंचावर पुणेकरांच्या साक्षिने होणार आहे. संबंधीची माहिती सोमवारी प्रतिष्ठानच्या वतीने दाजीशास्त्री पणशीकर, सुभाष सराफ आणि किशोरी आमोणकरांचे शिष्य रघुनंदन पणशीकर (ज्येष्ठ नाट्यकर्मी आणि नाट्यसंपदाचे कै. प्रभाकर पणशीकर यांचे सुपूत्र) यांनी दिली.
नाट्यसंपदा प्रतिष्ठानही संस्कृत आणि संगीताचा प्रसार करण्यासाठी कटीबध्द आहे. काही कालावधीपूर्वी संस्थेनं तरुण नाटककारांसाठी नाट्यलेखन स्पर्धा जाहीर केली होती. त्यातून तीन लेखकांना पुरस्कार देण्यात आले. आता गेली सात दशके संगीत क्षेत्रात केलेल्या योगदानाबद्दल गानसरस्वती किशोरी आमोणकर यांच्या नावाने हा महोत्सव आयोजिला आहे. त्यांचा सत्कारही केला जाईल. त्यांचे पट्टशिष्य रघुनंदन पणशीकर यानी १५ वर्षे शास्त्रीय संगीताची तालिम घेतली आहे. तेच आता आपल्या गुरुंचे यापध्दतीने पूजन करुन ख-या सरस्वतीमय असेलेल्या किशोरीताईंच्या स्वरांची ओंजळ रसिकांपर्यंत पोहोचवित आहेत. 
कितीही झाले तरी संगीत विद्या ही गुरु-शिष्य परंपरेतूनच वाढीला लागते. विकसित होते, असे सांगून दाजीशास्त्री पणशीकर यांनी ही एका अर्थाने गुरुंची पूजाच आम्ही करीत आहोत. त्यांचे गुरुपूजन या महोत्सवात पारंहारिक पध्दतीने केले जाणार आहे. गुरुकूल परंपरा सुरु ठेऊन त्या परंपरेचा वेध घेण्याचा आपला प्रयत्न असल्याचे त्यांनी सांगितले.
या महोत्सवातून नवीन पिढीला व्यासपिठ देण्याचे प्रतिष्ठानचे उद्दीष्ट आहे. हा दरवर्षी करायचा आहे. जुने जाणते गायक यांच्या आशीर्वादामधूनच नविन कलाकारांचे गाणे पुढे जाणार आहे, असे या प्रतिष्ठानचे विश्वस्त सुभाष सराफ यांनी स्पष्ट केले.
ए. शिवमणी (ड्रम्स), 
मिलिंद रायकर 
आणि रवींद्र जारी यांची व्हायोलिन आणि सतार वादनाची जुगलबंदी, 
बेगम परवीन सुलताना, रघुनंदन पणशीकर आणि पं. जसराज यांच्याबरोबरच किशोरीताईंची यादगार मैफल या महोत्सवाचे मुख्य आकर्षण ठरणार आहे. जे.बी.एल.हरमन ग्रुपने हा महोत्सव पाच वर्षे प्रस्तुत करण्याचा मनसुबा यावेळी जाहिर केला.
 
 पुण्याला संगीत महोत्सवाची मोठी परंपरा आहे. त्या वैभवशाली परंपरेत आणखी एका भव्य महोत्सवाची भर पडणार आहे.
-सुभाष इनामदार, पुणे
9552596276

Monday, October 29, 2012

अंधार तसाही आणि मोहविणारा


आकाशात चंद्र आणि अथांग सागर..
धरणीवर चांदणे आणि नभात चांदणे..
दूधाचा स्वाद आणि नाजूक दशा
दुरावतानीही सावरणे आणि नंतर बहरणे

अंधार तसाही आणि मोहविणारा
उजेड मंदसा आणि मन धुंदसे
वाहणारा वारा आणि झुळझुळणारा झरा
सारेच मंद आणि निरव शांतता


-subhashinamdar@gmail.com
9552596276

Saturday, October 27, 2012

घे आकाशी भरारी...



गेली काही वर्षे मी माझ्या मुलीला वाढदिवसाच्या निमित्ताने शब्दिक शुभेच्छा देतो..आजही त्या तशाच दिल्या...आज तिच्या सांगण्यानुसार मुक्तछंदात नको ..आणि काही आम्हाला कळेल अशा शब्दात लिहा..
मी तेच करायचा प्रयत्न केलाय..तोच तुमच्यासमोर ठेवत आहे...



वर्ष तुझे वाढता, हर्ष मानसी होतसे
सूखिया तुला पाहता, उल्हास मनी दाटसे..

सरले बालपण आता, शैशव तुझे संपले
बोबडे बोल ते चित्ती, आठव अजूनी ना विरले..

चैतन्याचा स्पर्श खरा, होतो तुझीया देहा
चित्त स्थिर, मार्ग सुकर, स्पष्ट ते धेय्य गाठाया..

खरा प्रवास आता सुरु, धेय्य तुझे स्पष्ट
उजळून चारी दिशा, तू घेतलेस लक्ष्य...

यश कीर्तिची दारे, आता पुढे सामोरी
सारथ्य करतो आम्ही, घे आकाशी भरारी...


तुझाच,

बाबा..




सुभाष इनामदार, पुणे
२७ ऑक्टोबर, २०१२

Tuesday, October 23, 2012

ज्योत आता कुठं दिसत नाही


 
 
सणांची महती आता तेवढी उरली नाही
पिवळ्या धमक झेडूंनी तोरणं चौकटीवर
सिंमेंटच्या दारांवर खिळ्यातून झुलत
अलगद लटकवली जाताहेत
वाडा..कौलारु घर..बैठ्या चाळी सारेच हरविले
बंदिस्त अधिक बंदिस्त जग
बाहेरून डोकावायचीही सोय नाही
झरोकाही उरला नाही.
कोनाडाही दिसत नाही
ज्योत आता कुठं दिसत नाही
प्रकाश अंधुकसा तोही वीजेच्या दिव्यांनी सजतोय
नवी नाती तशीच बंदिस्त होत आज माणूस जगतोय..




-सुभाष इनामदार, पुणे
subhashinamdar@gmail.com
9552596276

Thursday, October 18, 2012

मी तुला






मी तुला स्वप्नात पहावे
की तुला पापण्यात लपवावे
मी तुला शब्दात शोधावे
की तुला भावनेत पहावे
अस्तित्व तुझे मनी असावे
की ते फक्त मला कळावे
अंतरीच्या डोळ्यांनी पहावे ........


पाकळ्या गळून जाव्या
गंध उडून जावा
परी अस्तित्व वृक्षाचे
जसे जागेवरी उरावे
खुणा भेटीच्या विरलेल्या
प्रेम मात्र ह्रदयी उरावे
मी तुला नित्य स्मरत जावे .........


संपून मैफील गेली तरीही
गाणे मनात राहावे
वाट रिकामीच जरीही
वाटेकडे डोळे असावे
वळणावरी सुखाच्या तू मला भेटावे
निशब्द दोघांनी असावे



shrikant aphale

संतोष दास्ताने..अकाली गेला.



भारावलेल्या जड अंतःकरणाने थोडा विसावलो होतो. हे कधीतरी होणारच होते..फक्त ते इतक्या लवकर होईल असे वाटले नव्हते.आज मात्र घडले. दुःखद घटना खरच किती अनपेक्षित येतात. एकदम कोसळतात. न सांगता..चाहूल न देता...अनपेक्षित..

आमचा प्रकाशन क्षेत्रातला अभ्यासू मित्र संतोष दास्ताने..अकाली गेला..काही दिवसापासून आता हा व्यवसाय त्याने कमी करायला सुरवात केली होती. पण तो इतक्या लवकर जाईल याची कधीही त्याच्या चेह-यावर खूणही दिसली नाही...

दास्ताने रामचंद्र आणि कंपनीचा तो संचालक..मालक..

महाराष्ट्र नावाचे एक पुस्तक गेली कांही वर्षे तो काढत होता..प्रत्येक वर्षी महाराष्ट्र राज्यातल्या सांस्कृतिक, राजकीय, समाजकारणातील ..तसेच आर्थिक घडामोडींचे विश्लेषण करणारे हे वार्षिक...आपल्या परिने तो ते सातत्याने प्रकाशित करायचा...
महाराष्ट्र राज्याबद्दल सर्व काही माहिती देणारा वार्षिक संदर्भग्रंथ.  अद्ययावत माहिती व आकेडीवारी, त्याचप्रमाणे नकाशे, आकृत्या इत्यादींचा समावेश यात होता..

प्रकाशकांनी एकत्र येऊन..व्यावसायात असणा-या अडचणींसाठी आणि एकमेकांच्या चांगल्या गोष्टींची स्तुती करण्य़ासाठी तरी का होईना एक व्हावे अशा इच्छेने धडपडणार हा प्रकाशक..



आज त्याचे सारे संकल्प त्याच्याबरोबरच संपल्यासारखे झाले..आता तोच गेला..आपण फक्त श्रध्दांजलीसाठी चार शब्द लिहू शकतो..बाकी काय...


-सुभाष इनामदार, पुणे
subhashinamdar@gmail.com
9552596276

Wednesday, October 17, 2012

श्री पार्टनर मधून पुन्हा वपू अनुभवता येणार !


एखादा चित्रपट येण्याआगोदर काही दिवस त्याची जाहिरात येऊन धडकते. तशी या श्री पार्टनर बाबत परवा झाले.  १९७७ साली आलेल्या वपुंच्या ( बापूंच्या) कादंबरीने मध्यमवर्गीय जीवनातील सुख-दुखाःच्या प्रसंगातून एकलेपण घालविणा-या आणि मित्राचे नाते , त्याचे प्रेम जपणा-या या जीवनाचे विलक्षण शब्दात केलेले हे शब्दचित्र डोळ्यासमोर ऊभे रहाते. याच नावाचे नाटक आले. त्याचे १०० प्रयोग झाले. त्यात वपुंनीच पार्टनर ची भूमिका केली होती. 

नंतर आली ती मालिका. त्यात विक्रम गोखले यांनी पार्टनर रंगविला. आणि आता समीर रमेश सुर्वे तीन वर्षांच्या अथक् धडपडीनंतर याच कादंबरीतून चित्रपट तयार करून तो रसिक-वाचकांसमोर आणत आहेत. गेल्या दीड वर्षात त्याच्या धाडसाला आणि ध्येयाला बाबा काळे सहनिर्माते म्हणून प्रप्त झाले आणि ही श्री पार्टनरची फिल्म पडद्यावर साकार झाली.

आता मार्केटिंग तंत्र बदलेले आहे. गावागावात जावून आधी त्याबाबात पत्रकार परिषद कलाकारांसोबत केली जाते. विविध माध्यमाचे प्रतिनिधींसमोर त्यातल्या कांही गोष्टींची चर्चा होते. त्यातली वैशिष्ठ्ये मांडली जातात. त्याचे गुणगान होते...मात्र एकदा चित्रपट लागल्यावर पुढे सारेच विरुन जाते. कारण तो चित्रपट त्या ताकदीचा नसतो.

मात्र पार्टनर बाबत पाहिलेला आणि ट्रेलर मधून दिसणारा आणि गाण्यांची रंगत आणि त्याचे चित्रिकरण पाहता तो कादंबरीसारखा नव्हे तर वाचकांच्या मनात कादंबरी वाचताना ती जशी भावेल असा चित्रपट असावा याची खात्री पटते..कारण तो काळ आता नाही हे नक्की पण संवादाचे आणि त्या परिस्थीतीचे भान लेखकाला आणि पटकथा लिहिताना समिर सुर्वे यांना असावे असे दिसते.

इथे कुठलाही चेहरा फारसा ओळखीचा नाही. कारण विविध शहरात जाऊन कलाकारांच्या मुलाखतीमधून ही कलावंताची फौज उभी राहिली आहे.त्यात नवखेपणा असेल पण पण जिवंतपणा नक्कीच दिसेल. 



पार्टनरची भूमिका सतीश पुळेकर या अतिशय कसदार अभिनय करणा-या वेगळ्या धाटणीने आपली करियर करणा-या ज्येष्ठ अभिनेत्याने केली आहे. आईच्या भुमिकेसाठी लालान सारंग ह्या ब-याच काळाने चित्रपटात ठसा उमटवित आहे...मात्र श्री (पद्मनाथ विंड) पासून त्याच्या पत्नि आणि प्रेयसीच्या भूमिकेसाठी (श्वेता पगार) या नविन चेह-याची ओळख रसिकांना होणार आहे.

चित्रपट करायला होकार देणा-या बापूंच्या कन्य़ा स्वाती चांदोरकरांनी चित्रपटाबाबत अतिशय चांगले मत व्यक्त केले आहे. आज बापू असते तर त्यांनाही तो आवडला असता, असे त्यांच्या तोंडून येते. त्या चित्रपटाच्या प्रचारासाठी गावोगावी जातात. 

चित्रपट करण्याआधी १४ वेळा परत परत यावर विचार करुन त्याचे स्क्रिप्ट समीरने पुन्हा पुन्हा लिहले. विविध लोकांना विचारुन हा विषय कसा रुचेल यासाठी त्याचा सर्व्हेही केला.

यातले संगीत हा एक महात्वाची भुमिका वठवतोय. अश्विनी शेंडे यांच्या गीतांना निलेश मोहरीर या संगीतकाराने चित्रपटात ते विश्व उभे केले आहे. त्यात मधुरता तर आहेच पण भारतीय परंपरेचे विशेषतः शास्त्रीय संगीतातल्या रागांवर आधारित गाणी वेगळी वाटतात.


आता २४ ला पाहूया या श्री पार्टनरला रसिक कसे स्विकारतात ते.




सुभाष इनामदार,पुणे
subhashinamdar@gmail.com
9552596276